Adhyaya 233
Adhyāya ini merupakan ajaran teologi yang ringkas, ketika Īśvara bertitah kepada Devī tentang gugusan lima liṅga yang telah ditegakkan di Prabhāsa-kṣetra. Dinyatakan bahawa liṅga-liṅga itu telah dipratiṣṭhita (disucikan dan ditetapkan) oleh para Pāṇḍava yang berhati luhur, lalu mengaitkan kompleks suci tersebut dengan ingatan warisan epik serta meneguhkan kewibawaan pemujaannya. Seterusnya dihuraikan phalaśruti: sesiapa yang memuja liṅga-liṅga itu dengan bhakti (kesetiaan dan kasih bakti) akan dibebaskan daripada dosa-dosa (pātaka). Tema utamanya ialah keberkesanan penyelamatan melalui liṅga-pūjā yang berlandaskan bhakti di tempat yang sahih kesuciannya, sementara kaitan Pāṇḍava berfungsi sebagai sejarah suci yang mengesahkan, bukan sebagai naratif panjang.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव पूजयेद्देवि पंच लिंगानि भावितः । प्रतिष्ठितानि देवेशि पांडवैश्च महात्मभिः
Īśvara bersabda: “Di sana juga, wahai Dewi, seorang peziarah yang berbakti hendaklah memuja lima liṅga; wahai Permaisuri para dewa, liṅga-liṅga itu telah ditegakkan oleh para Pāṇḍava yang berhati agung.”
Verse 2
यस्तान्पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
Sesiapa yang memuja liṅga-liṅga itu dengan bhakti akan terbebas daripada dosa-dosa.
Verse 233
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Demikianlah, dalam Skanda Mahāpurāṇa yang mulia, dalam Saṃhitā yang berjumlah lapan puluh satu ribu ayat, pada bahagian ketujuh—Prabhāsa Khaṇḍa—dalam bahagian pertama, Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, berakhirlah bab bertajuk “Huraian Kemuliaan Pāṇḍaveśvara”, iaitu Bab 233.