तस्मात्पूज्यतमोऽसि त्वं सर्वेषां च नियामकः । त्वद्भयात्कृतिनः सर्वे शरणं परमेश्वरम् । व्रजंति विविधैर्भार्वैरात्मलक्षणतत्पराः
tasmātpūjyatamo'si tvaṃ sarveṣāṃ ca niyāmakaḥ | tvadbhayātkṛtinaḥ sarve śaraṇaṃ parameśvaram | vrajaṃti vividhairbhārvairātmalakṣaṇatatparāḥ
Maka engkau paling layak disembah dan pengatur bagi semuanya. Kerana takut akanmu, semua yang bijaksana berlindung pada Parameśvara, mendekati-Nya dengan pelbagai kecenderungan batin, tertumpu pada tanda sejati Sang Diri.
Śveta Rājā
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Kāla (and by extension the audience of sages)
Scene: A didactic moment: the king acknowledges Kāla as the most worship-worthy regulator; sages/wise beings are shown turning toward Parameśvara in different devotional moods, all intent on the Self’s true mark.
Awareness of Kāla (mortality) awakens śaraṇāgati—taking refuge in Parameśvara through sincere inner transformation.
Kedārakhaṇḍa’s sacred milieu, where refuge in Śiva is presented as the heart of the Kedāra Mahātmya.
No explicit ritual; the verse highlights inner bhāva (devotional disposition) and refuge in Śiva.