भार्गवस्तदुपश्रुत्य प्रहस्येदमुवाच ह । यज्ञैश्च विविधैश्चैव स्वर्गलोके महीयते
bhārgavastadupaśrutya prahasyedamuvāca ha | yajñaiśca vividhaiścaiva svargaloke mahīyate
Mendengar hal itu, Bhārgava (Bhṛgu) tertawa lalu berkata: “Hanya dengan pelbagai yajña dan korban suci seseorang dimuliakan serta ditinggikan di alam svarga.”
Bhṛgu (Bhārgava)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (frame)
Type: kshetra
Listener: A king (addressed implicitly/explicitly in surrounding verses)
Scene: A guru-figure Bhārgava (Śukra/Bhṛgu-lineage) smiles/laughs while addressing a kingly listener, asserting that diverse yajñas alone exalt one in svarga.
Ritual action (yajña) is presented as a dharmic means for attaining honor and enjoyment in svarga.
None; the verse speaks generally of svarga attained through yajña.
Performance of “various yajñas” is recommended as the means for heavenly attainment.