आग्नेयपादे ओंधर्माय नमः नैरृतके ओंज्ञानाय नमः वायव्ये ओंवैराग्याय नमः ईशानपादे ओंऐश्वर्याय नमः पूर्वपादे ओंअधर्माय नमः दक्षिणे ओंअज्ञानाय नमः पश्चिमे ओंअवैराग्याय नमः उत्तरे ओंअनैश्वर्याय नमः ओंअनन्ताय नमः ओंपद्माय नमः ओंअर्कमण्डला नमः ओंसोममण्डलाय नमः ओंवह्निमण्डला नमः ओंवामाज्येष्ठादिपंचमन्त्रशक्तिभ्यो नमः ओंपरमप्रकृत्यै देव्यै नमः ओंईशानतत्पुरुषाघोरवामदेवसद्योजातपञ्चवक्त्राय रुद्रसाध्यवस्वादित्यविश्वेदेवादिदेवविश्वरूपाय अण्डजस्वेदजोद्भिज्जजरायुजरूपस्थावरजङ्गममूर्तये परमेश्वराय ओंहूं विश्वमूर्तये शिवाय नमस्त्रिशूलधनुःखड्गकपालदण्डकुठारेभ्यः
āgneyapāde oṃdharmāya namaḥ nairṛtake oṃjñānāya namaḥ vāyavye oṃvairāgyāya namaḥ īśānapāde oṃaiśvaryāya namaḥ pūrvapāde oṃadharmāya namaḥ dakṣiṇe oṃajñānāya namaḥ paścime oṃavairāgyāya namaḥ uttare oṃanaiśvaryāya namaḥ oṃanantāya namaḥ oṃpadmāya namaḥ oṃarkamaṇḍalā namaḥ oṃsomamaṇḍalāya namaḥ oṃvahnimaṇḍalā namaḥ oṃvāmājyeṣṭhādipaṃcamantraśaktibhyo namaḥ oṃparamaprakṛtyai devyai namaḥ oṃīśānatatpuruṣāghoravāmadevasadyojātapañcavaktrāya rudrasādhyavasvādityaviśvedevādidevaviśvarūpāya aṇḍajasvedajodbhijjajarāyujarūpasthāvarajaṅgamamūrtaye parameśvarāya oṃhūṃ viśvamūrtaye śivāya namastriśūladhanuḥkhaḍgakapāladaṇḍakuṭhārebhyaḥ
Pada kaki tenggara: “Oṁ, sembah sujud kepada Dharma”; pada barat daya: “Oṁ, sembah sujud kepada Jñāna (Pengetahuan)”; pada barat laut: “Oṁ, sembah sujud kepada Vairāgya (ketidakmelekatan)”; pada timur laut: “Oṁ, sembah sujud kepada Aiśvarya (kedaulatan)”. Pada timur: “Oṁ, sembah sujud kepada Adharma”; pada selatan: “Oṁ, sembah sujud kepada Ajñāna (kejahilan)”; pada barat: “Oṁ, sembah sujud kepada Avairāgya (kemelekatan)”; pada utara: “Oṁ, sembah sujud kepada Anaiśvarya (ketiadaan kedaulatan)”. Sembah sujud kepada Ananta; sembah sujud kepada Padma (Teratai); sembah sujud kepada cakra Surya, cakra Candra, dan cakra Agni; sembah sujud kepada kuasa-Śakti lima mantra bermula dengan Vāmā dan Jyeṣṭhā; sembah sujud kepada Dewi sebagai Prakṛti Tertinggi; sembah sujud kepada Tuhan bermuka lima—Īśāna, Tatpuruṣa, Aghora, Vāmadeva, Sadyojāta—yang berwujud semesta, dewa segala dewa, menjelmakan semua makhluk bergerak dan tidak bergerak, lahir dari telur, peluh, tunas, dan rahim; sembah sujud kepada Śiva, wujud kosmik, beserta trisula, busur, pedang, tengkorak, tongkat, dan kapak.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: A Śaiva sanctum visualized as a cosmic maṇḍala: directions marked with mantra-inscriptions; above the liṅga/Śiva-form appear solar, lunar, and fiery discs; the five faces of Śiva radiate outward; attendant śaktis (Vāmā, Jyeṣṭhā, etc.) encircle; weapons (triśūla, dhanuḥ, khaḍga, kapāla, daṇḍa, kuṭhāra) are displayed as emblems.
Śiva is honored as the all-pervading cosmic reality—worship integrates directions, virtues, and the totality of creation into one vision of the Divine.
No single tīrtha is specified; the verse presents a mantra framework used in Śaiva ritual worship.
Directional invocation (dik-pūjā) and salutations to Śiva’s pañcavaktra forms and cosmic emblems, along with honoring associated śaktis and cosmic maṇḍalas.