ततो देवाश्च पितरः प्रत्यूचुः पद्मसंभवम्
tato devāśca pitaraḥ pratyūcuḥ padmasaṃbhavam
Kemudian para dewa dan para Pitṛ menjawab, lalu menyampaikan kata-kata mereka kepada Padma-saṃbhava (Brahmā).
Narration within Mahākāla’s discourse (contextual)
Scene: A celestial assembly: Devas and Pitṛs, anxious, turn toward lotus-born Brahmā seated on a lotus-throne, signaling a request for protection of offerings from demonic interference.
Cosmic order is maintained through appeal to dharmic authority; devas and pitṛs seek a lawful remedy.
No tīrtha is mentioned; the verse is part of a ritual-origin narrative.
None directly; it transitions to Brahmā’s role in instituting protective ritual means.