ईश्वरं हृदि संस्थाप्य प्रणवाभ्यसनादृता । मुनीनामप्य भून्मान्या तदानीं पार्थ पार्वती
īśvaraṃ hṛdi saṃsthāpya praṇavābhyasanādṛtā | munīnāmapya bhūnmānyā tadānīṃ pārtha pārvatī
Dengan menempatkan Tuhan di dalam hati, dan tekun berlatih Praṇava (Oṁ) secara berdisiplin, pada waktu itu Pārvatī menjadi layak dihormati bahkan di kalangan para muni, wahai Pārtha.
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating (deduced); vocative ‘Pārtha’ suggests a retold discourse addressing Arjuna within the larger transmission
Tirtha: Himavat-śṛṅga (praṇava-tapas sthāna)
Type: kshetra
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: Pārvatī seated or standing in meditation, eyes half-closed, a subtle Śiva-liṅga or radiant Īśvara form visualized within her heart; sages nearby acknowledge her sanctity; the verse addresses 'Pārtha' indicating epic-style narration.
Inner devotion—installing God in the heart and practicing Oṁ—elevates a seeker to saintly honor.
No specific tīrtha is named; the emphasis is on inner practice (praṇava-abhyāsa) within the Himalayan tapas context.
Praṇava-abhyasana (disciplined repetition/meditative practice of Oṁ) and heart-centered contemplation of Īśvara.