Śiva-jñāna and the Non-dual Vision of a Śiva-maya Universe (शिवज्ञानम्—सर्वं शिवमयम्)
अतोऽधिको न देवोऽस्ति मुक्तिप्राप्त्यै च शंकरात् । शरणं प्राप्य यश्चैव संसाराद्विनिवर्तते
ato'dhiko na devo'sti muktiprāptyai ca śaṃkarāt | śaraṇaṃ prāpya yaścaiva saṃsārādvinivartate
Maka, untuk mencapai moksha, tiada dewa yang lebih tinggi daripada Śaṅkara (Śiva). Sesiapa yang berlindung pada-Nya, sungguh berpaling dan terlepas daripada saṃsāra, putaran ikatan duniawi.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
It declares Śaṅkara (Pati) as the highest liberating Lord: by surrendering to Him, the bound soul (paśu) is released from the bonds (pāśa) of saṃsāra and moves toward mokṣa.
In the Koṭirudrasaṃhitā’s Jyotirlinga setting, taking refuge in Śiva is practically expressed through Saguna worship—reverence to the Linga/Jyotirlinga with faith—by which His grace becomes the direct means to liberation.
The takeaway is śaraṇāgati (surrender) supported by regular Śiva-upāsanā—japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), Linga abhiṣeka, and wearing/using rudrākṣa and bhasma with devotion—done as an offering to Śaṅkara for freedom from saṃsāra.