Sukta 47

Mantra 1

प्रयुञ्जती दिव एति ब्रुवाणा मही माता दुहितुर्बोधयन्ती । आविवासन्ती युवतिर्मनीषा पितृभ्य आ सदने जोहुवाना ॥

Ia memasang kuknya lalu bergerak dari langit cahaya, sambil berkata-kata; Sang Ibu Agung membangunkan puterinya. Sang dara muda berilham, yang menzahirkan penghormatan, memanggil Para Pitṛ ke tempat duduk mereka—menyeru kuasa leluhur agar menegakkan yajña dalam diri kami.

Mantra 2

अजिरासस्तदप ईयमाना आतस्थिवांसो अमृतस्य नाभिम् । अनन्तास उरवो विश्वतः सीं परि द्यावापृथिवी यन्ति पन्थाः ॥

Yang bergerak pantas, mereka menuju matlamat itu; mereka berdiri teguh pada pusat (pusar) keabadian. Tidak bertepi dan luas, jalan-jalan itu bergerak ke segala arah, melingkungi Langit dan Bumi—saluran tempat jiwa menempuh perjalanan dalam tertib yang maha-luas.

Mantra 3

उक्षा समुद्रो अरुषः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुरा विवेश । मध्ये दिवो निहितः पृश्निरश्मा वि चक्रमे रजसस्पात्यन्तौ ॥

Sang Banteng, sang samudera, yang kemerah-merahan bersayap indah, memasuki rahim purba Sang Bapa. Di tengah langit diletakkan batu berbintik; ia berputar dan bergerak, menjaga dua hujung ruang-dunia—meneguhkan batas-batasnya agar tatanan-kebenaran (ṛta) tetap berdiri.

Mantra 4

चत्वार ईं बिभ्रति क्षेमयन्तो दश गर्भं चरसे धापयन्ते । त्रिधातवः परमा अस्य गावो दिवश्चरन्ति परि सद्यो अन्तान् ॥

Empat menegakkannya, membawa kesejahteraan; sepuluh memelihara janin bagi hidupnya yang bergerak. Tiga-lapislah lembu-lembu cahayanya yang tertinggi; mereka bergerak di langit, segera melingkungi sempadan—sinar pengetahuan yang beredar menyempurnakan pembentukan.

Mantra 5

इदं वपुर्निवचनं जनासश्चरन्ति यन्नद्यस्तस्थुरापः । द्वे यदीं बिभृतो मातुरन्ये इहेह जाते यम्या सबन्धू ॥

Rupa ini, ujaran yang mendalam ini—manusia bergerak di dalamnya: sungai-sungai telah tegak sebagai air. Apabila dua membawanya dari Sang Ibu, yang lain lahir di sini dan di sini sebagai kerabat kembar. Maka satu hakikat tampak terbahagi dalam gerak, namun terikat oleh pertalian batin dari asal yang satu.

Mantra 6

वि तन्वते धियो अस्मा अपांसि वस्त्रा पुत्राय मातरो वयन्ति । उपप्रक्षे वृषणो मोदमाना दिवस्पथा वध्वो यन्त्यच्छ ॥

Baginya fikiran-fikiran dibentangkan dan kerja-kerja ditenun: para Ibu menenun pakaian bagi sang putera. Dekat yang perkasa mereka bersukaria; di jalan langit para pengantin bergerak menuju dia—kuasa-kuasa pembentukan datang untuk menyarungkan kelahiran ilahi yang membesar dalam diri kita.

Mantra 7

तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदमस्तु शस्तम् । अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे बृहते सादनाय ॥

Moga itu terlaksana, wahai Mitra dan Varuṇa; moga itu terlaksana, wahai Agni: moga ini bagi kami menjadi sejahtera dan kegembiraan yang benar-benar layak dipuji. Kami memohon asas yang teguh dan laluan yang selamat; sembah sujud kepada Langit yang luas, singgahsana agung bagi Kebenaran (Ṛta).