Previous Verse
Next Verse

Shloka 35

कुम्भकर्णवधः

The Slaying of Kumbhakarna

बाहुभ्यांवानरान्सर्वान्प्रगृह्य स महाबलः ।भक्ष्यामाससङ्क्रुद्धोगरुडःपन्नगानिव ।।।।

bāhubhyāṃ vānarān sarvān pragṛhya sa mahābalaḥ |

bhakṣyāmāsa saṅkruddho garuḍaḥ pannagān iva |

Dengan kedua lengannya dia merangkul dan menangkap semua Vānara; yang maha kuat itu, dalam amarahnya, mulai melahap mereka, bagaikan Garuḍa melahap ular-ular.

saḥhe
saḥ:
Kartā (कर्ता)
TypeNoun
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; सर्वनाम
vānara-sahasraiḥby thousands of monkeys
vānara-sahasraiḥ:
Karaṇa (करण)
TypeNoun
Rootvānara (प्रातिपदिक) + sahasra (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, तृतीया (करण), बहुवचन; तत्पुरुषः (वानराणां सहस्रैः)
ajitaḥunconquered/overwhelmed (covered)
ajitaḥ:
Kartṛ-viśeṣaṇa (कर्तृविशेषण)
TypeAdjective
Rootajita (कृदन्त; √ji with a-)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; क्त-प्रत्ययान्त; कर्तृविशेषण
parvata-upamaiḥmountain-like
parvata-upamaiḥ:
Karaṇa-viśeṣaṇa (करणविशेषण)
TypeAdjective
Rootparvata (प्रातिपदिक) + upama (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, तृतीया (करण), बहुवचन; तत्पुरुषः (पर्वत-उपमाः)
rarājashone/appeared splendid
rarāja:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootrāj (धातु)
Formलिट्-लकार (Perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
rākṣasa-vyāghraḥtiger among the rākṣasas
rākṣasa-vyāghraḥ:
Kartā (कर्ता)
TypeNoun
Rootrākṣasa (प्रातिपदिक) + vyāghra (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; तत्पुरुषः (राक्षसानां व्याघ्रः)
giriḥa mountain
giriḥ:
Upamāna (उपमान)
TypeNoun
Rootgiri (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; उपमेय/उपमान-प्रयोगे
ātmaruhaiḥwith self-grown trees
ātmaruhaiḥ:
Karaṇa (करण)
TypeNoun
Rootātma-ruha (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, तृतीया, बहुवचन; तत्पुरुषः (आत्मनि/स्वयमेव रुहन्ति इति)
ivalike
iva:
Upamāna-dyotaka (उपमानद्योतक)
TypeIndeclinable
Rootiva (अव्यय)
Formउपमानवाचक-अव्यय

Holding the Vanaras, the mighty Kumbhakarna started devouring all Vanaras just as Garuda does with serpents.

K
Kumbhakarna
V
Vānara
G
Garuḍa
P
Pannaga (serpents)

FAQs

It illustrates adharma’s nature: rage turns strength into cruelty, violating the restraint expected even in warfare and reminding that power must be governed by dharma.

Kumbhakarṇa grabs Vānaras in his arms and begins devouring them amidst the battle.

By contrast, the virtue implied is saṃyama (restraint): the absence of restraint marks the rākṣasa’s conduct as morally degraded.