इन्द्रजितः अन्तर्धानयुद्धं
Indrajit’s Concealed Assault and the Fall of Rama and Lakshmana
तंभीममार्गमाणादिशोदशःवेगाहरयोनाराचैःक्षतविग्रहाः ।अन्धकारेनददृशुर्मेघैस्सूर्यमिवावृतम् ।।6.45.6।।
taṃ bhīmam ārgamāṇā diśo daśa vegā harayo nārācaiḥ kṣatavigrahāḥ |
andhakāreṇa na dadṛśuḥ meghaiḥ sūryam ivāvṛtam ||6.45.6||
Walau mereka berlari dalam ketakutan dan mencari ke sepuluh penjuru, para pahlawan Vānara—tubuhnya koyak oleh anak panah besi—tidak dapat melihatnya dalam kegelapan, laksana matahari yang diselubungi awan.
All those monkeys, exceedingly rejoiced, held huge trees, and went in ten directions searching and sprang to the sky.
It highlights how adharma can operate by obscuring truth (satya): when clarity is hidden, righteous forces must endure pain and continue seeking what is right.
The Vānara troops, wounded by iron arrows, fail to locate Indrajit because he is concealed by darkness.
Endurance under injury and confusion—continuing the search despite suffering and uncertainty.