Dvādaśī-vrata: Month-by-month Viṣṇu Worship and the Year-End Udyāpana
श्रुत्वा तु गङ्गामाहात्म्यं नारदो देवदर्शनः । किं पप्रच्छ पुनः सूत सनकं मुनिसत्तमम् ॥ २ ॥
śrutvā tu gaṅgāmāhātmyaṃ nārado devadarśanaḥ | kiṃ papraccha punaḥ sūta sanakaṃ munisattamam || 2 ||
Setelah mendengar keagungan Gaṅgā, Nārada—yang berwawasan melihat para dewa—sekali lagi bertanya kepada Sanaka, yang terbaik antara para muni. “Wahai Sūta, apakah yang ditanyakannya?”
Suta (narratorial voice addressing the audience/Śaunaka line)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
It highlights the Purāṇic method of transmission: after hearing a tīrtha’s māhātmya (Gaṅgā), a qualified seeker (Nārada) deepens understanding through further inquiry to a higher authority (Sanaka).
By showing that hearing sacred glories (śravaṇa) naturally leads to earnest questioning and continued satsanga—core movements that nourish bhakti and keep devotion grounded in right knowledge.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught in this verse; the practical takeaway is the discipline of śravaṇa and praśna (listening and inquiry), which supports correct ritual and dharma understanding.