HomeMatsya PuranaAdh. 21Shloka 40
Previous Verse
Next Verse

Matsya Purana — The Tale of Brahmadatta: Past-life Memory, Shloka 40

प्रयच्छन्ति सुतान्राज्यं नृणां प्रीताः पितामहाः य इदं पितृमाहात्म्यं ब्रह्मदत्तस्य च द्विजाः //

prayacchanti sutānrājyaṃ nṛṇāṃ prītāḥ pitāmahāḥ ya idaṃ pitṛmāhātmyaṃ brahmadattasya ca dvijāḥ //

Apabila para Pitṛ (nenek moyang) berkenan, mereka menganugerahkan anak lelaki dan kedaulatan pemerintahan kepada manusia. Wahai para dwija yang arif, inilah kemuliaan Pitṛ yang diisytiharkan, sebagaimana diajarkan dalam kisah Brahmadatta.

prayacchantibestow, grant
prayacchanti:
sutānsons, offspring
sutān:
rājyaṃkingship, sovereignty, dominion
rājyaṃ:
nṛṇāmof men, for human beings
nṛṇām:
prītāḥpleased, satisfied
prītāḥ:
pitāmahāḥgrandfathers/ancestors (Pitṛs)
pitāmahāḥ:
yaḥwhich/that (teaching)
yaḥ:
idamthis
idam:
pitṛ-māhātmyaṃthe glory/majesty of the Pitṛs (ancestor-veneration)
pitṛ-māhātmyaṃ:
brahmadattasyaof Brahmadatta
brahmadattasya:
caand/also
ca:
dvijāḥO twice-born (Brahmin sages)
dvijāḥ:
Suta (Purāṇic narrator) addressing the twice-born sages (dvijāḥ)
PitṛsBrahmadattaDvijas
Pitru MahatmyaShraddhaAncestral ritesPunya-phalaKingship

FAQs

Nothing directly about Pralaya is stated here; the verse instead teaches karmic results (phala) of honoring the Pitṛs—ancestral satisfaction leading to worldly blessings like offspring and sovereignty.

It reinforces the householder-kingly duty of Pitṛ-yajña (ancestor rites): by śrāddha, tarpaṇa, and remembrance of Pitṛ-māhātmya, one sustains lineage (sons) and social order (rājya), key aims for both gṛhasthas and rulers.

The significance is ritual rather than architectural: it highlights the efficacy of Pitṛ-related observances (śrāddha/ancestor veneration), presenting them as a means to secure progeny and political stability.