Uttarā-Pratigrahaṇa and Abhimanyu–Uttarā Vivāha
Virāṭa-parva, Adhyāya 67
कौरवोंकी सेना मेघोंकी घटा-सी उमड़ आयी थी; किंतु शत्रुहन्ता पार्थने उसे मार भगाया। इस प्रकार शत्रुसेनाको परास्त करके अर्जुनने उत्तरको पुनः हृदयसे लगाकर कहा -- [८ ॥।। पितु: सकाशे तव तात सर्वे वसन्ति पार्था विदितं तवैव । तान् मा प्रशंसेर्नगरं प्रविश्य भीत: प्रणश्येद्धि स मत्स्यराज:,क्षुत्पिपासापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतस: । जब कौरव-दलके लोग चले गये या इधर-उधर सब दिशाओंमें भाग गये, उस समय बहुत-से कौरवसैनिक जो घने जंगलमें छिपे हुए थे, वहाँसे निकलकर डरते-डरते अर्जुनके पास आये। उनके मनमें भय समा गया था। वे भूखे-प्यासे और थके-माँदे थे। परदेशमें होनेके कारण उनके हृदयकी व्याकुलता और बढ़ गयी थी। वे उस समय केश खोले और हाथ जोड़े हुए खड़े दिखायी दिये “तात! तुम्हारे पिताके समीप समस्त पाण्डव निवास करते हैं, यह बात अबतक तुम्हींको विदित हुई है; अतः तुम नगरमें प्रवेश करके पाण्डवोंकी प्रशंसा न करना, नहीं तो मत्स्यराज डरकर प्राण त्याग देंगे
pitūḥ sakāśe tava tāta sarve vasanti pārthā viditaṃ tavaiva | tān mā praśaṃser nagaraṃ praviśya bhītaḥ praṇaśyed dhi sa matsyarājaḥ || kṣutpipāsāpariśrāntā videśasthā viceṭasaḥ |
Vaiśampāyana berkata: Bala Kuru meluru bagaikan gumpalan awan tebal; namun Pārtha, pembinasa musuh, memukulnya hingga kucar-kacir. Setelah menewaskan semangat tentera lawan, Arjuna memeluk Uttara sekali lagi ke dadanya lalu berkata: “Wahai anak, engkau sudah mengetahui bahawa semua Pārtha (para Pāṇḍava) tinggal dekat ayahandamu. Maka apabila engkau memasuki kota, jangan memuji mereka; jika raja Matsya mendengarnya, baginda mungkin dilanda ketakutan hingga kehilangan nyawa.”
वैशम्पायन उवाच
Even when one has achieved victory, dharma may require restraint and discretion: truth or praise spoken at the wrong time can cause harm. Here, the counsel is to avoid public praise of the Pāṇḍavas upon entering the city, because it could panic King Virāṭa and endanger him.
After Arjuna routs the Kaurava force, scattered Kaurava soldiers—hungry, thirsty, exhausted, and frightened—emerge from hiding and approach him submissively. In the same context, Uttara is warned not to praise the Pāṇḍavas openly in the city, lest King Virāṭa, realizing the political danger, be overwhelmed by fear.