Virāṭa-parva Adhyāya 42 — Duryodhana’s counsel to Bhīṣma on ajñātavāsa risk and raid strategy
उत्तरने पूछा--बृहन्नले! जिसपर सोनेकी सौ फूलियाँ जड़ी हैं, जिसके दोनों सिरे बहुत ही मजबूत और चमकी ले हैं, यह उत्तम धनुष किस यशस्वी वीरका है? ।। वारणा यत्र सौवर्णा: पृष्ठे भासन्ति दंशिता: । सुपार्श्व सुग्रहं चैव कस्यैतद् धनुरुत्तमम्
Uttara uvāca — vāraṇā yatra sauvarṇāḥ pṛṣṭhe bhāsanti daṃśitāḥ | supārśva-sugṛhaṃ caiva kasyaitad dhanur uttamam ||
Uttara berkata: “Wahai Bṛhannalā! Busur yang unggul ini—pada belakangnya berkilau kelengkapan emas bagaikan paku keling, dan kedua hujungnya amat teguh lagi bersinar—milik pahlawan termasyhur yang manakah?”
उत्तर उवाच
The verse highlights the kṣatriya value of discerning martial excellence and honoring renowned warriors through their weapons; it frames weapons as markers of responsibility and rightful use in defense and duty.
Prince Uttara, speaking to Bṛhannalā (Arjuna in disguise), notices a superb bow with golden fittings and asks whose famous hero’s weapon it is, setting up the revelation and arming for the coming conflict.