Virāṭa’s Mobilization to Recover the Cattle (गोधनरक्षणार्थ विराटस्य सैन्यसमायोजनम्)
प्रति वैरं चिकीर्षन्तो गोषु गृद्धा महाबला: । आदातु गा: सुशर्माथ कृष्णपक्षस्य सप्तमीम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--महाराज! तदनन्तर पूर्व वैरका बदला लेनेकी इच्छावाले त्रिगर्तदेशीय रथी और पैदल सैनिक कवच आदि धारण करके तैयार हो गये। वे सभी महान् बलवान् और प्रचण्ड पराक्रमी थे। सुशर्माने विराटकी गौओंका अपहरण करनेके लिये पूर्वनिश्चित योजनाके अनुसार कृष्णपक्षकी सप्तमीको अग्निकोणकी ओरसे विराटनगरपर चढ़ाई की
vaiśampāyana uvāca | prati vairaṃ cikīrṣanto goṣu gṛddhā mahābalāḥ | ādātu gāḥ suśarmātha kṛṣṇapakṣasya saptamīm ||
Vaiśampāyana berkata: “Didorong hasrat membalas dendam lama, para pahlawan Trigarta yang perkasa—tamak akan lembu-lembu Virāṭa—bersiap untuk merampasnya. Maka Suśarmā pun berangkat untuk melarikan kawanan itu pada hari ketujuh separuh bulan gelap, menurut rancangan yang telah diatur terlebih dahulu.”
वैशग्पायन उवाच
The verse highlights how vengeance (prati-vaira) and greed (gṛddhāḥ) can drive collective violence. By presenting the raid as premeditated and motivated by retaliation, it implicitly contrasts such conduct with dharmic restraint and just warfare.
Suśarmā and the Trigarta forces, seeking to avenge an earlier hostility, plan and initiate a cattle raid—setting out on the dark-fortnight seventh day to seize Virāṭa’s cows.