Tīrtha-yātrā: Prayāga-saṅgama and Gayaśiras—Rājarṣi Gaya’s Mahāyajña
प्रभासादीनि तीर्थानि महेन्द्रादीं श्ष॒ पर्वतान् गज्ाद्या: सरितश्लैव प्लक्षादींश्व॒ वनस्पतीन्,कुरु क्षिप्रं वचो5स्माकं तत: श्रेयोडभिपत्स्यसे । “महीपाल! प्रभास आदि तीथर्थों, महेन्द्र आदि पर्वतों, गंगा आदि नदियों तथा प्लक्ष आदि वृक्षोंका हम आपके साथ दर्शन करना चाहते हैं। जनेश्वर! यदि आपके मनमें ब्राह्मणोंके प्रति कुछ प्रेम है तो आप हमारी बात शीघ्र मान लीजिये; इससे आपका कल्याण होगा
Vaiśampāyana uvāca: Prabhāsādīni tīrthāni Mahendrādīṃś ca parvatān, Gaṅgādyaḥ saritaś caiva plakṣādīṃś ca vanaspatīn; kuru kṣipraṃ vaco 'smākaṃ tataḥ śreyo 'bhipatsyase. Mahīpāla! Prabhāsa-ādīni tīrthāni, Mahendra-ādīn parvatān, Gaṅgā-ādyaḥ saritaḥ tathā plakṣa-ādīn vṛkṣān vayaṃ tvayā saha draṣṭum icchāmaḥ; janeśvara! yadi te brāhmaṇeṣu kiṃcit prema, tad asmākaṃ vacaḥ śīghraṃ mānaya—tataḥ te kalyāṇaṃ bhaviṣyati.
Vaiśampāyana berkata: “Prabhāsa dan tīrtha-tīrtha yang lain, Mahendra dan gunung-gunung yang lain, Sungai Gaṅgā dan sungai-sungai yang lain, serta pokok-pokok besar seperti plakṣa—semuanya ingin kami tatap dalam iringan tuanku. Maka, wahai raja, segeralah perkenankan permohonan kami; dengan demikian tuanku akan memperoleh manfaat yang sejati. Wahai pelindung bumi, jika ada walau sedikit penghormatan dalam hati tuanku terhadap para brāhmaṇa, terimalah kata-kata kami tanpa berlengah—kesejahteraan tuanku akan menyusul daripadanya.”
वैशम्पायन उवाच
A king’s welfare (śreyas/kalyāṇa) is linked to prompt, respectful responsiveness to righteous counsel—especially the requests of brāhmaṇas/ascetics—and to supporting pilgrimage and sacred observances that uphold dharma.
The speaker reports a request addressed to a king: the speakers wish to visit renowned tīrthas, mountains, rivers, and sacred trees together with him, urging him to agree quickly and implying that honoring brāhmaṇas and their wishes will bring him benefit.