Rathaghoṣa–Saṃjñāna: Damayantī’s Inference and the Dispatch of the Envoy (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 71)
नृशंसं बत वैदर्भी भर्तृकामा तपस्विनी । मया क्षुद्रेण निकृता कृपणा पापबुद्धिना,“तपस्विनी एवं दीन विदर्भराजकुमारीको मुझ नीच एवं पापबुद्धि पुरुषने धोखा दिया है, इसीलिये वह ऐसा निष्ठछुर कार्य करनेको उद्यत हो गयी। संसारमें स्त्रीका चंचल स्वभाव प्रसिद्ध है। मेरा अपराध भी भयंकर है। सम्भव है मेरे प्रवाससे उसका हार्दिक स्नेह कम हो गया हो, अतः वह ऐसा भी कर ले
nṛśaṃsaṃ bata vaidarbhī bhartṛkāmā tapasvinī | mayā kṣudreṇa nikṛtā kṛpaṇā pāpabuddhinā ||
Bṛhadaśva berkata: “Aduhai, betapa kejam jalan yang terpaksa ditempuh puteri Vidarbha—yang mendambakan suami dan tekun bertapa! Ditipu olehku, insan yang hina dan berniat dosa, wanita malang itu telah dizalimi.”
बृहृदश्च उवाच