वर्ष त्रयोदशमिदं मत्प्रसादात् कुरूद्वहा: | विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ,“कुरुनन्दन पाण्डवगण! मेरी कृपासे तुमलोग तेरहवें वर्षमें गुप्तरूपसे विराटनगरमें रहते हुए किसीसे भी पहचाने न जाकर विचरण करोगे
varṣa trayodaśam idaṃ matprasādāt kurūdvaḥāḥ | virāṭanagare gūḍhā avijñātāś cariṣyatha ||
Vaiśampāyana berkata: “Wahai yang terbaik antara kaum Kuru, dengan kurnia perkenanku kamu akan melalui tahun ketiga belas ini dalam penyamaran—bersembunyi di kota Virāṭa dan bergerak ke sana sini tanpa dikenali.”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the dharmic value of disciplined restraint and strategic concealment: success in a righteous goal may require patience, secrecy, and reliance on earned grace rather than open force.
The speaker foretells/assures that the Pāṇḍavas will complete their required thirteenth year of exile in anonymity, residing in Virāṭa’s city without being recognized.