मარკण्डेयागमनम् तथा सत्यव्रत-उपदेशः
Arrival of Mārkaṇḍeya and Counsel on Truth-Vows
इदं तु वचन पार्थ शृणुष्व गदतो मम । भ्रातृभि: सह कौन्तेय यत् त्वां वक्ष्यामि कौरव,“कुन्तीनन्दन! कुरुश्रेष्ठ भाइयोंसहित तुमसे मैं जो एक बात कह रहा हूँ, इसे ध्यान देकर सुनो
idaṃ tu vacanaṃ pārtha śṛṇuṣva gadato mama | bhrātṛbhiḥ saha kaunteya yat tvāṃ vakṣyāmi kaurava ||
Vaiśampāyana berkata: “Wahai Pārtha, dengarlah dengan penuh perhatian akan kata-kataku ini ketika aku berbicara. Wahai putera Kuntī, bersama saudara-saudaramu, dengarkan apa yang akan kukatakan kepadamu, wahai pewaris keturunan Kuru.”
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds the ethical discipline of attentive listening to counsel, especially when guidance concerns collective responsibility—here, the addressee is urged to hear an important instruction together with his brothers, implying unity in decision-making.
The narrator Vaiśampāyana introduces a forthcoming message directed to Pārtha (Arjuna), addressing him with honorific epithets and explicitly including his brothers, signaling that a significant piece of advice or information is about to be delivered.