मातापितृपूजन-प्रधानधर्मः (Primacy of Filial Service) — Mārkaṇḍeya’s Account of the Vyādha’s Instruction
दीप्यमानं यथा सूर्यस्तेजसा भरतर्षभ । बालूके भीतर छिपा हुआ उसका शरीर विशाल एवं भयंकर था। भरतश्रेष्ठ) वह अपने तेजसे सूर्यके समान उद्दीप्त हो रहा था
dīpyamānaṃ yathā sūryas tejasā bharatarṣabha | bālūke bhitare channaṃ tasya śarīraṃ viśālaṃ bhayaṅkaraṃ ca | bharataśreṣṭha sa sva-tejasā sūrya-samāna uddypto babhūva ||
Mārkaṇḍeya berkata: “Wahai banteng di antara keturunan Bharata, ia menyala dengan cahaya bagaikan matahari. Tersembunyi di dalam pasir, tubuhnya amat besar dan menggerunkan; dan wahai yang terbaik di antara Bharata, dengan sinar semula jadinya sendiri ia bersinar laksana suria.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights the epic motif that true power (tejas) is self-manifesting: even when concealed, an extraordinary being’s inner radiance inevitably reveals itself, inspiring both reverence and caution.
Mārkaṇḍeya describes a fearsome, enormous figure whose body is hidden within sand, yet who blazes visibly with sun-like brilliance—emphasizing the being’s overwhelming presence and potency.