निवातकवचवधः — Arjuna’s Neutralization of the Nivātakavacas
Vajra-astra deployment
यदास्थितो रथं दिव्यं पदान्न चलित: पदम् | “भरतश्रेष्ठ!ी आज मुझे यह बड़ी विचित्र और अद्भुत बात दिखायी दे रही है कि इस दिव्य रथपर बैठकर तुम अपने स्थानसे तनिक भी हिल-डुल नहीं रहे हो ।। ३८ ई ।। देवराजो5पि हि मया नित्यमत्रोपलक्षित:,“कुरुकुलभूषण भरतश्रेष्ठ) जब घोड़े पहली बार उड़ान भरते हैं" उस समय मैंने सदा यह देखा है कि देवराज इन्द्र भी विचलित हुए बिना नहीं रह पाते, परंतु तुम चक्कर काटते हुए रथपर भी स्थिरभावसे बैठे हो
arjuna uvāca | yad āsthito rathaṁ divyaṁ padān na calitaḥ padam | bharataśreṣṭha adya me iyaṁ baḍī vicitrā adbhutā ca dṛśyate yathā tvaṁ divye ’smin rathopaviṣṭaḥ svasthe sthāne tanum api na calasi || devarājo ’pi hi mayā nityam atropalakṣitaḥ | kurukulabhūṣaṇa bharataśreṣṭha yadā aśvāḥ prathamaṁ patanti tadā indro ’pi naivācalo bhavati, tvam tu paribhramati rathena ’pi sthirabhāvena upaviṣṭaḥ ||
Arjuna berkata: “Wahai yang terbaik antara keturunan Bharata! Hari ini aku menyaksikan sesuatu yang sungguh ganjil dan menakjubkan: meskipun duduk di atas kereta ilahi ini, engkau tidak berganjak walau setapak dari tempatmu. Sesungguhnya aku selalu melihat bahawa bahkan Indra, raja para dewa, tidak dapat tidak tergoncang pada saat kuda-kuda mula-mula terbang; namun engkau, wahai perhiasan wangsa Kuru, tetap teguh dan tenang walau kereta berputar di angkasa.”
अजुन उवाच
The verse highlights steadiness (sthairya) and self-mastery: true excellence is shown not merely by possessing divine means (a celestial chariot) but by remaining inwardly unmoved amid extraordinary motion and spectacle.
Arjuna addresses a revered Kuru hero as the chariot moves through the sky. He expresses astonishment that the person remains perfectly steady on the divine chariot—more composed than even Indra is said to be when the horses first take flight.