Adhyāya 160: Dikpāla-Cosmography and the Sun’s Kālacakra (दिक्पाल-विश्ववर्णनम् तथा आदित्यस्य कालचक्रम्)
विद्याधरगणाश्षैव स्रग्विण: प्रियदर्शना: । महोरगगणांश्वैव सुपर्णाश्षीरगादय:,विद्याधरोंके गण भी सुन्दर फूलोंके हार पहने अत्यन्त मनोहर दिखायी देते हैं। इनके सिवा बड़े-बड़े नागगण, सुपर्णजातीय पक्षी तथा सर्प आदि भी दृष्टिगोचर होते हैं
vidyādharagaṇāś caiva sragviṇaḥ priyadarśanāḥ | mahoragagaṇāṁś caiva suparṇāś śīragādayaḥ ||
Kumpulan Vidyādhara juga tampak—berkalungkan bunga dan elok dipandang. Bersama mereka kelihatan pula rombongan ular besar yang perkasa, para Suparṇa (bangsa Garuḍa), serta makhluk-makhluk melata yang lain. Pemandangan ini menegaskan susunan dunia yang menakjubkan dan berlapis-lapis, tempat pelbagai golongan makhluk—baik dari alam langit mahupun bawah tanah—berhimpun dalam kemegahan masing-masing.
आर्शिषिण उवाच
The verse highlights the vast, ordered diversity of existence: beings of different realms and natures—celestial Vidyādharas, mighty Nāgas, and Suparṇa birds—coexist within a larger cosmic arrangement. It invites reverence for the many-layered world rather than a narrow human-centered view.
The speaker is describing a vision or scene where various extraordinary beings become visible: garlanded Vidyādharas, great serpent hosts, Suparṇa birds, and other creeping creatures, all appearing together as part of a wondrous spectacle.