Bhīma–Hanūmān Dialogue on Yugas (युगवर्णनम्)
अथ दाशरथिरवीरो रामो नाम महाबल: । विष्णुर्मानुषरूपेण चचार वसुधातलम्,उस समय महाबली वीर दशरथनन्दन श्रीराम, जो साक्षात् भगवान् विष्णु ही थे, मनुष्यरूप धारण करके इस भूतलपर विचर रहे थे
atha dāśarathir avīro rāmo nāma mahābalaḥ | viṣṇur mānuṣa-rūpeṇa cacāra vasudhā-talam ||
Pada waktu itu, wira perkasa bernama Rāma, putera Daśaratha—sesungguhnya Viṣṇu sendiri—mengembara di muka bumi dengan menyandang rupa manusia.
वैशम्पायन उवाच
The verse presents Rāma as Viṣṇu incarnate, highlighting the avatāra idea: the divine enters the human realm to sustain dharma, modeling righteous conduct within worldly constraints.
Vaiśampāyana states that the powerful hero Rāma, son of Daśaratha, was at that time roaming the earth in human form—introducing or recalling Rāma’s presence as a dharmic exemplar within the epic’s broader discourse.