Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
तौ तु शप्त्वा भृशं क्रुद्धों परस्परममर्षणां
tau tu śaptvā bhṛśaṃ kruddhau parasparam amarṣaṇau
Namun kedua-duanya, setelah saling menyumpah dengan amat murka, menjadi saling tidak tertahan—masing-masing tidak sanggup menanggung yang lain—hingga amarah itu mengeras menjadi permusuhan yang berpanjangan.
श्रीकृष्ण उवाच
The verse highlights the ethical danger of krodha (anger) expressed through harsh speech: a curse uttered in rage can crystallize into mutual intolerance and long-term hostility, undermining dharma and social harmony.
Two individuals, overcome by anger, curse each other vehemently; as a result they become mutually unforbearing (amarṣaṇau), setting the stage for sustained enmity rather than reconciliation.