Previous Verse
Next Verse

Shloka 52

Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation

Sumitra Itihāsa Begins

को भवानिति पृष्टश्न तमाह स महाद्युति:

ko bhavān iti pṛṣṭaśnaṃ tam āha sa mahādyutiḥ |

Apabila ditanya, “Siapakah engkau?”, insan yang bercahaya itu menjawab kepadanya—meneruskan soal jawab dengan cara yang menempatkan jati diri bukan sekadar nama, melainkan suatu pengakuan diri yang bersifat etika dan rohani dalam dialog itu.

कःwho?
कः:
Karta
TypeNoun
Rootकिम्
FormMasculine, Nominative, Singular
भवान्you (honorific)
भवान्:
Karta
TypeNoun
Rootभवत्
FormMasculine, Nominative, Singular
इतिthus
इति:
TypeIndeclinable
Rootइति
पृष्टःhaving been asked / asked
पृष्टः:
Karta
TypeVerb
Rootपृच्छ्
FormMasculine, Nominative, Singular, kta (past passive participle)
तम्him
तम्:
Karma
TypeNoun
Rootतद्
FormMasculine, Accusative, Singular
आहsaid
आह:
TypeVerb
Rootअह्
FormPerfect (Liṭ), Third, Singular
सःhe
सः:
Karta
TypeNoun
Rootतद्
FormMasculine, Nominative, Singular
महाद्युतिःof great splendor
महाद्युतिः:
Karta
TypeAdjective
Rootमहाद्युति
FormMasculine, Nominative, Singular

ब्राह्मण उवाच

ब्राह्मण (the Brahmin speaker)
महाद्युति (the radiant/illustrious person, unnamed here)

Educational Q&A

The verse foregrounds respectful inquiry into identity (“Who are you?”) as a gateway to deeper ethical and spiritual discussion—suggesting that true understanding begins with questioning and a worthy respondent’s illuminating reply.

A Brahmin asks an unknown but radiant figure to identify himself. The illustrious person then answers, marking a transition into an explanatory or instructive response within the Shanti Parva’s reflective discourse.