Previous Verse
Next Verse

Shloka 356

Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections

अनावृष्टिरनुप्राप्ता तदा द्वादशवार्षिकी | “जीविकाकी इच्छासे जब वे हिमालयके वनमें निवास करते थे, उन्हीं दिनों बारह वर्षोतक इस देशमें वर्षा ही नहीं हुई

anāvṛṣṭir anuprāptā tadā dvādaśavārṣikī |

Vaiśampāyana berkata: Pada waktu itu berlakulah kemarau—berlanjutan selama dua belas tahun. Ketika mereka tinggal di rimba Himālaya demi mencari nafkah, pada hari-hari itulah negeri ini tidak menerima hujan selama dua belas tahun. Tanah yang lama terputus daripada hujan jatuh ke dalam kekurangan, mengingatkan semua bahawa kehidupan dan tertib masyarakat bergantung pada keseimbangan alam serta tindakan bertanggungjawab para pemerintah dan komuniti ketika bencana melanda.

अनावृष्टिःdrought; absence of rain
अनावृष्टिः:
Karta
TypeNoun
Rootअनावृष्टि
FormFeminine, Nominative, Singular
अनुप्राप्ताhaving arrived; having come about
अनुप्राप्ता:
Karta
TypeVerb
Rootअनु-प्राप्
FormFeminine, Nominative, Singular, क्त (past passive participle)
तदाthen; at that time
तदा:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootतदा
द्वादशtwelve
द्वादश:
Karta
TypeAdjective
Rootद्वादश
FormFeminine, Nominative, Singular
वार्षिकीannual; lasting a year (here: of years)
वार्षिकी:
Karta
TypeAdjective
Rootवार्षिकी
FormFeminine, Nominative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana

Educational Q&A

The verse highlights how prolonged natural imbalance (drought) threatens livelihood and societal stability, implicitly calling for dharmic leadership and communal responsibility during crises.

The narrator Vaiśampāyana reports that a twelve-year drought occurred at that time, setting the background of severe scarcity.