Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
समुद्राश्च हृदाश्नैव तीर्थानि विविधानि च । पृथिवी द्यौर्दिशश्वैव पादपाश्च॒ जनाधिप,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए प्रजानाथ! ब्रह्माजी, पुलस्त्य, महातपस्वी पुलह, अंगिरा, कश्यप, अत्रि, मरीचि, भृगु, क्रतु, हर, वरुण, मनु, दक्ष, ऋतु, ग्रह, नक्षत्र, मूर्तिमती सरिताएँ, मूर्तिमान् सनातन वेद, समुद्र, सरोवर, नाना प्रकारके तीर्थ, पृथिवी, झ्ुलोक, दिशा, वृक्ष, देवमाता अदिति, ही, श्री, स्वाहा, सरस्वती, उमा, शची, सिनीवाली, अनुमति, कुहू, राका, धिषणा, देवताओंकी अन्यान्य पत्नियाँ, हिमवान्, विन्ध्य, अनेक शिखरोंसे सुशोभित मेरुगिरि, अनुचरोंसहित ऐरावत, कला, काष्ठा, मास, पक्ष, ऋतु, रात्रि, दिन, अअश्रोंमें श्रेष्ठ उच्चै:श्रवा, नागराज वासुकि, अरुण, गरुड़, ओषधियोंसहित वृक्ष, भगवान् धर्मदेव, काल, यम, मृत्यु तथा यमके अनुचर--ये सब-के-सब वहाँ एक साथ पधारे थे
vaiśampāyana uvāca |
samudrāś ca hradāś caiva tīrthāni vividhāni ca |
pr̥thivī dyaur diśaś caiva pādapāś ca janādhipa |
rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vr̥taḥ prabhuḥ |
Vaiśampāyana berkata: “Wahai tuan manusia, lautan dan tasik, pelbagai jenis tempat suci (tīrtha), Bumi dan Langit, segala arah, dan pepohon—semuanya hadir. Dan Tuhan yang perkasa itu berdiri dikelilingi oleh para Rudra, para Vasu, para Āditya, dan pasangan Aśvin.”
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes cosmic concord: sacred places and natural powers, together with major classes of deities, gather around the Lord, suggesting that righteous authority and decisive moments in the epic are witnessed and sanctioned by the wider moral-cosmic order (dharma as a universal framework).
Vaiśampāyana describes a grand convergence: elements of the world (oceans, lakes, holy fords, earth, sky, directions, trees) and divine hosts (Rudras, Vasus, Ādityas, Aśvins) stand assembled, surrounding a powerful central figure (prabhu), marking an extraordinary, ceremonially charged scene.