Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
क्रीडतो भोजराजस्य एष रैवतके गिरौ | हत्वा बद्ध्वा च तान् सर्वानुपायात् स्वपुरं पुरा,“एक बार भोजराज (उग्रसेन) रैवतक पर्वतपर क्रीड़ा कर रहे थे। उस समय यह वहीं जा पहुँचा और उनके सेवकोंको मारकर तथा शेष व्यक्तियोंको कैद करके उन सबको अपने नगरमें ले गया
Vaiśampāyana uvāca: krīḍato bhojarājasya eṣa raivatake girau | hatvā baddhvā ca tān sarvān upāyāt svapuraṃ purā ||
Vaiśampāyana berkata: Ketika raja Bhoja sedang bersuka ria di Gunung Raivataka, orang ini datang ke sana; dia membunuh sebahagian pengiring dan mengikat yang selebihnya, lalu membawa mereka semua ke kotanya sendiri.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights adharma in political action: using killing and captivity to assert control violates the ethical duties that protect rulers, their attendants, and social order.
While the Bhoja king is enjoying himself on Mount Raivataka, an aggressor arrives, kills some attendants, captures the rest, and takes them all to his own city.