अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
पाण्डवाश्च स्वयं शूराः प्रत्युदीयुर्महारथा: । सृजन्त: शरवर्षाणि वारिधारा इवाम्बुदा:
vaiśampāyana uvāca |
pāṇḍavāś ca svayaṃ śūrāḥ pratyudīyur mahārathāḥ |
sṛjantaḥ śaravarṣāṇi vāridhārā ivāmbudāḥ ||
saṃjaya! jis samaya śūravīra mahārathī pāṇḍava pānīkī dhārā barasānevāle bādaloṃ ke samān svayaṃ hī bāṇoṃ kī vṛṣṭi karate hue āge baḍhane lage, us samaya mahān bāṇoṃ meṃ sarvaśreṣṭha divya sarpamukha bāṇ vyartha kaise ho gayā? etad me brūhi |
Vaiśampāyana berkata: “Para Pāṇḍava—sendiri pun pahlawan dan maharathi—maju menyambut serangan, mencurahkan hujan anak panah bagaikan awan sarat air menurunkan hujan. Wahai Sañjaya, ketika Pāṇḍava yang gagah itu sendiri menerpa ke hadapan sambil menghujani panah, bagaimana mungkin senjata ilahi ‘bermuka ular’ itu—yang terunggul antara anak panah besar—menjadi sia-sia? Katakanlah kepadaku.”
वैशम्पायन उवाच