“राजन! आपको तो यह विदित ही है कि गाण्डीवधारी सत्यप्रतिज्ञ अर्जुनने गाण्डीव धनुषके विषयमें कैसी प्रतिज्ञा कर रखी है? उनकी वह प्रतिज्ञा प्रसिद्ध है ।। ब्रूयाद् य एवं गाण्डीवमन्यस्मै देयमित्युत । वध्यो5स्य स पुमॉल्लोके त्वया चोक्तोडयमीदृशम्
rājan! āpako to yaha vidita hī hai ki gāṇḍīvadhārī satyapratijña arjunena gāṇḍīva-dhanuṣa-viṣaye kaisī pratijñā kara rakhī hai? tasya sā pratijñā prasiddhā. brūyād ya evaṃ gāṇḍīvam anyasmai deyam iti uktvā; vadhyo ’sya sa pumān loke, tvayā ca ukto ’yam īdṛśam.
Sañjaya berkata: “Wahai Raja, tuanku tentu telah mengetahui ikrar apakah yang telah dibuat oleh Arjuna—pemegang Gāṇḍīva, yang setia pada janji—tentang busur Gāṇḍīva. Ikrar itu masyhur: sesiapa yang berkata, ‘Gāṇḍīva patut diberikan kepada orang lain,’ maka orang itu di dunia ini menjadi orang yang layak dibunuh. Dan tuanku telah mengucapkan kata-kata yang demikian.”
संजय उवाच