कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
/ अपने-आप बछ। सं: त्रेषष्टितमो<्ध्याय: कर्णद्वारा नकुल-सहदेवसहित युधिष्ठिरकी पराजय एवं पीड़ित होकर युधिष्ठिरका अपनी छावनीमें जाकर विश्राम करना संजय उवाच कर्णोडपि शरजालेन केकयानां महारथान् । व्यधमत् परमेष्वासानग्रत: पर्यवस्थितान्,संजय कहते हैं--राजन्! कर्ण भी अपने बाणसमूहसे सामने खड़े हुए महाधनुर्धर केकय-महारथियोंका विनाश करने लगा
sañjaya uvāca | karṇo 'pi śarajālena kekayānāṃ mahārathān | vyadhamat parameṣvāsān agrataḥ paryavasthitān ||
Sañjaya berkata: Wahai Raja, Karṇa juga, dengan hujan anak panah yang bagaikan jala, mula menewaskan para maharathi Kekaya—pemanah unggul—yang berdiri tersusun di hadapannya. Adegan ini menegaskan momentum perang yang tidak mengenal henti, apabila keperkasaan dan kewajipan kepada pihak sendiri mendorong para pahlawan kepada tindakan pemusnahan meskipun dengan harga kemanusiaan.
संजय उवाच