Previous Verse
Next Verse

Mahabharata — Karna Parva, Shloka 4

कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line

स त्वं देव प्रपन्नानां याचतां च दिवौकसाम्‌ | कुरु प्रसादं देवेश दानवाज्जहि शड्कर,“देव! हम सब देवता आपकी शरणमें आकर याचना करते हैं। देवेश्वर शंकर! आप हमपर कृपा कीजिये और इन दानवोंको मार डालिये

sa tvaṃ deva prapannānāṃ yācatāṃ ca divaukasām | kuru prasādaṃ deveśa dānavāj jahi śaṅkara ||

Wahai Tuhan, engkaulah tempat berlindung bagi mereka yang berserah diri, dan pemberi anugerah bahkan kepada penghuni syurga apabila mereka memohon. Maka, wahai Tuan segala dewa, wahai Śaṅkara, tunjukkanlah belas kasihmu kepada kami dan tumpaskanlah kaum Dānava ini.

सःhe/that (you)
सः:
Karta
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Nominative, Singular
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypePronoun
Rootयुष्मद्
FormMasculine, Nominative, Singular
देवO god
देव:
Adhikarana
TypeNoun
Rootदेव
FormMasculine, Vocative, Singular
प्रपन्नानाम्of those who have taken refuge
प्रपन्नानाम्:
Sampradana
TypeAdjective
Rootप्रपन्न (√पद्/√पद् + प्र; past participle used adjectivally)
FormMasculine/Neuter, Genitive, Plural
याचताम्of those who are begging/supplicating
याचताम्:
Sampradana
TypeAdjective
Rootयाचत् (√याच्)
FormMasculine/Neuter, Genitive, Plural
and
:
TypeIndeclinable
Root
दिवौकसाम्of the dwellers in heaven (gods)
दिवौकसाम्:
Sampradana
TypeNoun
Rootदिवौकस्
FormMasculine, Genitive, Plural
कुरुdo/make
कुरु:
TypeVerb
Root√कृ
FormImperative, Second, Singular, Parasmaipada
प्रसादम्favor/grace
प्रसादम्:
Karma
TypeNoun
Rootप्रसाद
FormMasculine, Accusative, Singular
देवेशO lord of the gods
देवेश:
Adhikarana
TypeNoun
Rootदेवेश
FormMasculine, Vocative, Singular
दानवान्the demons (Danavas)
दानवान्:
Karma
TypeNoun
Rootदानव
FormMasculine, Accusative, Plural
जहिslay/kill
जहि:
TypeVerb
Root√हन्
FormImperative, Second, Singular, Parasmaipada
शङ्करO Shankara
शङ्कर:
Adhikarana
TypeNoun
Rootशङ्कर
FormMasculine, Vocative, Singular

दुर्योधन उवाच

D
Duryodhana
S
Shankara (Shiva)
D
Devas (divaukas)
D
Danavas

Educational Q&A

The verse emphasizes śaraṇāgati (taking refuge) and the expectation that divine grace responds to sincere supplication, especially to protect those who seek shelter and to restrain forces that threaten cosmic and moral order.

Duryodhana addresses Śiva (Śaṅkara) with a plea: since the deity grants refuge and boons even to the gods when they implore, he asks Śiva to show favor and destroy the Dānavas—casting the situation as a crisis requiring divine intervention.