द्रोणपर्व — अध्याय २७: सुशर्माह्वानम्, अर्जुनस्य प्रतिनिवर्तनम्, भगदत्तेन गजप्रहारः
दीर्यमाणां चमूं दृष्टवा भगदत्तेन मारिष । आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा,आर्य! राजा भगदत्तके द्वारा अपनी सेनाको विदीर्ण होती देखकर तथा पीछेसे संशप्तकोंकी ललकार सुनकर उनका हृदय दुविधामें पड़ गया
sañjaya uvāca |
dīryamāṇāṃ camūṃ dṛṣṭvā bhagadattena māriṣa |
āhūyamānasya ca tair abhavad hṛdayaṃ dvidhā ||
Sañjaya berkata: “Wahai yang mulia, melihat bala tenteranya dikoyak oleh Bhagadatta, dan mendengar kaum Saṃsaptaka memanggilnya dari belakang, hati sang raja pun terbelah dua—ragu antara dua jalan.”
संजय उवाच
In war and leadership, competing calls of duty can split the mind; the verse highlights the ethical and strategic strain of choosing between urgent fronts, where hesitation itself becomes a consequence.
Bhagadatta is tearing through the army, while the Saṃsaptakas (from the rear) summon the king; caught between these pressures, the king’s heart becomes divided about what to do next.