Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
देवा ऊचु प्रगृह्मौदुम्बरं पात्र तोयपूर्णमुदड्मुख: । उपवासं तु गृह्नीयाद् यद् वा संकल्पयेद् व्रतम्
devā ūcuḥ pragr̥hya audumbaraṃ pātraṃ toyapūrṇam udanmukhaḥ | upavāsaṃ tu gr̥hṇīyād yad vā saṃkalpayet vratam |
Para dewa berkata: “Dengan memegang sebuah bejana daripada kayu udumbara, penuh berisi air, sambil menghadap ke utara, hendaklah seseorang mengambil nazar berpuasa (upavāsa)—atau menetapkan tekad bagi suatu sumpah/vrata yang lain.”
बलदेव उवाच
A vow should be undertaken with deliberate intention (saṅkalpa) and disciplined ritual conduct; fasting is one exemplary form of self-restraint, but any ethically framed observance may be adopted when resolved upon properly.
The gods prescribe a concrete procedure for initiating an observance: the practitioner holds a water-filled udumbara vessel, faces north, and then undertakes fasting or declares another vow, emphasizing formal commitment and ritual alignment.