Previous Verse
Next Verse

Shloka 7

Dvaipāyana–Kīṭa Saṃvāda: Karmic Memory, Fear of Death, and Embodied Pleasure

कर्मणा लिप्यते जन्तुर्वाचा च मनसापि च,जीव मन, वाणी और क्रियाके द्वारा हिंसाके दोषसे लिप्त होता है, किंतु जो क्रमशः पहले मनसे, फिर वाणीसे और फिर क्रियाद्वारा हिंसाका त्याग करके कभी मांस नहीं खाता, वह पूर्वोक्त तीनों प्रकारकी हिंसाके दोषसे भी मुक्त हो जाता है

Makhluk terpalit oleh cela kekerasan melalui perbuatan, melalui kata-kata, dan juga melalui fikiran. Namun sesiapa yang beransur-ansur meninggalkan kekerasan—mula-mula dalam hati, kemudian pada ucapan, dan akhirnya pada tindakan—serta tidak pernah memakan daging, maka dia pun terlepas daripada cela tiga jenis kekerasan yang disebutkan itu.

कर्मणाby action/deed
कर्मणा:
Karana
TypeNoun
Rootकर्मन्
FormNeuter, Instrumental, Singular
लिप्यतेis tainted/smeared
लिप्यते:
TypeVerb
Rootलिप्
FormPresent, Third, Singular, Atmanepada, Passive
जन्तुःa living being/creature
जन्तुः:
Karta
TypeNoun
Rootजन्तु
FormMasculine, Nominative, Singular
वाचाby speech
वाचा:
Karana
TypeNoun
Rootवाच्
FormFeminine, Instrumental, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
मनसाby mind
मनसा:
Karana
TypeNoun
Rootमनस्
FormNeuter, Instrumental, Singular
अपिalso/even
अपि:
TypeIndeclinable
Rootअपि
and
:
TypeIndeclinable
Root

भीष्म उवाच