कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
रुरुचे साधिकं सुभ्रूरापतन्ती नभस्तलात् | सौदामिनीव विजश्रष्टा द्योतयन्ती दिशस्त्विषा
ruruce sādhikaṃ subhrūr āpatantī nabhastalāt | saudāminīv vijasraṣṭā dyotayantī diśas tviṣā ||
Vasiṣṭha berkata: “Gadis bermata-brow indah itu, ketika turun dari hamparan langit, bersinar dengan kilau yang mengatasi segalanya. Laksana kilat yang jatuh dari awan, ia menerangi segala penjuru dengan sinarnya—keindahannya tampak semakin gemilang saat tiba di bumi.”
वसिष्ठ उवाच
The verse primarily offers a poetic portrayal rather than a direct moral injunction: extraordinary inner power or auspicious presence is depicted as naturally illuminating its surroundings, suggesting that true excellence becomes evident through its own radiance.
Vasiṣṭha describes a beautiful, fair-browed woman descending from the sky; her brilliance is compared to a lightning bolt, and her glow is said to light up all directions as she comes down to earth.