ध्यानयज्ञः, संसार-विष-निरूपणम्, पाशुपतयोगः, परा-अपरा विद्या, चतुर्वस्था-विचारः (अध्यायः ८६)
जीवन्मुक्तो यतस् तस्माद् ब्रह्मवित् परमार्थतः ज्ञानाभ्यासरतो नित्यं ज्ञानतत्त्वार्थवित् स्वयम्
jīvanmukto yatas tasmād brahmavit paramārthataḥ jñānābhyāsarato nityaṃ jñānatattvārthavit svayam
Oleh itu, dia bebas ketika masih berjasad (jīvanmukta): menurut kebenaran tertinggi, dia ialah pengenal Brahman—sentiasa tekun dalam amalan jñāna yang membebaskan, dan dengan dirinya sendiri mengetahui makna sejati prinsip-prinsip jñāna.
Suta Goswami (narrating the teaching within the Linga Purana’s discourse on jñāna and liberation)
It frames Linga-upāsanā as culminating in direct realization (jñāna) that breaks pāśa (bondage), leading to jīvanmukti—so outer worship is fulfilled by inner knowing of the Supreme (Pati).
By emphasizing paramārtha and brahma-vit, it points to the Supreme Reality as knowable through direct realization; in Shaiva reading, that ultimate Brahman is Pati—Śiva—known when the pashu’s ignorance and bonds are removed.
Jñāna-abhyāsa (continuous disciplined practice of liberating knowledge), aligning with Pāśupata-oriented inner sādhanā where insight and steady contemplation mature into living liberation.