Adhyaya 4

Verse 1

श्रीनारद उवाच एवं वृत: शतधृतिर्हिरण्यकशिपोरथ । प्रादात्तत्तपसा प्रीतो वरांस्तस्य सुदुर्लभान् ॥ १ ॥

Śrī Nārada berkata: Demikianlah, apabila dimohon, Dewa Brahmā yang berkenan dengan tapa Hiraṇyakaśipu yang amat sukar, lalu mengurniakan kepadanya anugerah-anugerah yang sangat jarang diperoleh.

Verse 2

श्रीब्रह्मोवाच तातेमे दुर्लभा: पुंसां यान् वृणीषे वरान् मम । तथापि वितराम्यङ्ग वरान् यद्यपि दुर्लभान् ॥ २ ॥

Dewa Brahmā bersabda: Wahai Hiraṇyakaśipu, anugerah yang engkau pinta itu sukar diperoleh oleh kebanyakan manusia; namun begitu, wahai anakku, aku tetap mengurniakannya kepadamu walaupun biasanya tidak tersedia.

Verse 3

ततो जगाम भगवानमोघानुग्रहो विभु: । पूजितोऽसुरवर्येण स्तूयमान: प्रजेश्वरै: ॥ ३ ॥

Kemudian Tuhan Brahmā, Yang Maha Berkuasa dan mengurniakan anugerah yang tidak pernah meleset, pun berangkat setelah dipuja oleh asura terunggul, Hiraṇyakaśipu, serta dipuji oleh para resi agung dan para penguasa makhluk.

Verse 4

एवं लब्धवरो दैत्यो बिभ्रद्धेममयं वपु: । भगवत्यकरोद् द्वेषं भ्रातुर्वधमनुस्मरन् ॥ ४ ॥

Demikianlah, setelah memperoleh anugerah dan memiliki tubuh yang berkilau seperti emas, raksasa Hiraṇyakaśipu terus mengingati kematian saudaranya; maka timbullah iri hati dan kebencian terhadap Tuhan Viṣṇu.

Verse 5

स विजित्य दिश: सर्वा लोकांश्च त्रीन् महासुर: । देवासुरमनुष्येन्द्रगन्धर्वगरुडोरगान् ॥ ५ ॥ सिद्धचारणविद्याध्रानृषीन् पितृपतीन्मनून् । यक्षरक्ष:पिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनपि ॥ ६ ॥ सर्वसत्त्वपतीञ्जित्वा वशमानीय विश्वजित् । जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा ॥ ७ ॥

Maha-asura Hiraṇyakaśipu menakluk semua arah dan seluruh planet dalam tiga dunia. Dia menundukkan para dewa, asura, raja manusia, Gandharva, Garuḍa, ular besar, Siddha, Cāraṇa, Vidyādhara, para resi, Yama sebagai penguasa Pitṛ, para Manu, Yakṣa, Rākṣasa, para ketua Piśāca, serta para penguasa preta dan bhūta. Setelah menewaskan para penguasa semua makhluk dan menjadikan mereka tunduk, penakluk alam itu merampas kedudukan para lokapāla beserta wibawa dan sinar kuasa mereka.

Verse 6

स विजित्य दिश: सर्वा लोकांश्च त्रीन् महासुर: । देवासुरमनुष्येन्द्रगन्धर्वगरुडोरगान् ॥ ५ ॥ सिद्धचारणविद्याध्रानृषीन् पितृपतीन्मनून् । यक्षरक्ष:पिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनपि ॥ ६ ॥ सर्वसत्त्वपतीञ्जित्वा वशमानीय विश्वजित् । जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा ॥ ७ ॥

Maha-asura Hiraṇyakaśipu menakluk semua arah dan seluruh planet dalam tiga dunia. Dia menundukkan para dewa, asura, raja manusia, Gandharva, Garuḍa, ular besar, Siddha, Cāraṇa, Vidyādhara, para resi, Yama sebagai penguasa Pitṛ, para Manu, Yakṣa, Rākṣasa, para ketua Piśāca, serta para penguasa preta dan bhūta. Setelah menewaskan para penguasa semua makhluk dan menjadikan mereka tunduk, penakluk alam itu merampas kedudukan para lokapāla beserta wibawa dan sinar kuasa mereka.

Verse 7

स विजित्य दिश: सर्वा लोकांश्च त्रीन् महासुर: । देवासुरमनुष्येन्द्रगन्धर्वगरुडोरगान् ॥ ५ ॥ सिद्धचारणविद्याध्रानृषीन् पितृपतीन्मनून् । यक्षरक्ष:पिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनपि ॥ ६ ॥ सर्वसत्त्वपतीञ्जित्वा वशमानीय विश्वजित् । जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा ॥ ७ ॥

Hiraṇyakaśipu, sang mahāsura, menakluk semua arah dan seluruh planet di tiga alam—atas, tengah dan bawah—termasuk para dewa, asura, raja manusia, Gandharva, Garuḍa, ular besar, Siddha, Cāraṇa, Vidyādhara, para ṛṣi, Yamarāja, para Manu, Yakṣa, Rākṣasa, Piśāca serta ketua-ketuanya, juga penguasa preta dan bhūta. Dia menundukkan para pemerintah semua makhluk dan merampas kedudukan serta wibawa para lokapāla.

Verse 8

देवोद्यानश्रिया जुष्टमध्यास्ते स्म त्रिपिष्टपम् । महेन्द्रभवनं साक्षान्निर्मितं विश्वकर्मणा । त्रैलोक्यलक्ष्म्यायतनमध्युवासाखिलर्द्धिमत् ॥ ८ ॥

Dengan segala kemewahan, Hiraṇyakaśipu mula tinggal di syurga (Tripiṣṭapa) yang dihiasi keindahan taman para dewa. Dia menetap di istana Indra yang paling megah, dibina sendiri oleh Viśvakarmā, seolah-olah menjadi kediaman Lakṣmī bagi seluruh tiga alam.

Verse 9

यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुव: । यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तय: ॥ ९ ॥ यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च । पय:फेननिभा: शय्या मुक्तादामपरिच्छदा: ॥ १० ॥ कूजद्भ‍िर्नूपुरैर्देव्य: शब्दयन्त्य इतस्तत: । रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदती: सुन्दरं मुखम् ॥ ११ ॥ तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् । रेमेऽभिवन्द्याङ्‌घ्रियुग: सुरादिभि: प्रतापितैरूर्जितचण्डशासन: ॥ १२ ॥

Di istana Indra, anak tangganya daripada karang, lantainya bertatah zamrud yang tidak ternilai, dindingnya kristal, dan tiangnya berderet batu vaidūrya. Kanopi yang indah menghias, singgahsana bertatah delima; hamparan sutera putih laksana buih dihiasi untaian mutiara. Para dewi istana yang bergigi elok dan berwajah menawan berjalan ke sana sini dengan bunyi gelang kaki, lalu melihat bayang wajah mereka pada permata lantai. Namun para dewa yang tertindas terpaksa tunduk di kaki Hiraṇyakaśipu, yang memerintah dengan hukuman keras tanpa belas; demikian ia bersenang-senang dan menguasai semua.

Verse 10

यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुव: । यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तय: ॥ ९ ॥ यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च । पय:फेननिभा: शय्या मुक्तादामपरिच्छदा: ॥ १० ॥ कूजद्भ‍िर्नूपुरैर्देव्य: शब्दयन्त्य इतस्तत: । रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदती: सुन्दरं मुखम् ॥ ११ ॥ तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् । रेमेऽभिवन्द्याङ्‌घ्रियुग: सुरादिभि: प्रतापितैरूर्जितचण्डशासन: ॥ १२ ॥

Di istana Indra, anak tangganya daripada karang, lantainya bertatah zamrud yang tidak ternilai, dindingnya kristal, dan tiangnya berderet batu vaidūrya. Kanopi yang indah menghias, singgahsana bertatah delima; hamparan sutera putih laksana buih dihiasi untaian mutiara. Para dewi istana yang bergigi elok dan berwajah menawan berjalan ke sana sini dengan bunyi gelang kaki, lalu melihat bayang wajah mereka pada permata lantai. Namun para dewa yang tertindas terpaksa tunduk di kaki Hiraṇyakaśipu, yang memerintah dengan hukuman keras tanpa belas; demikian ia bersenang-senang dan menguasai semua.

Verse 11

यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुव: । यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तय: ॥ ९ ॥ यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च । पय:फेननिभा: शय्या मुक्तादामपरिच्छदा: ॥ १० ॥ कूजद्भ‍िर्नूपुरैर्देव्य: शब्दयन्त्य इतस्तत: । रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदती: सुन्दरं मुखम् ॥ ११ ॥ तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् । रेमेऽभिवन्द्याङ्‌घ्रियुग: सुरादिभि: प्रतापितैरूर्जितचण्डशासन: ॥ १२ ॥

Di istana Indra, anak tangganya daripada karang, lantainya bertatah zamrud yang tidak ternilai, dindingnya kristal, dan tiangnya berderet batu vaidūrya. Singgahsana bertatah delima; hamparan sutera putih laksana buih dihiasi untaian mutiara. Para dewi berjalan ke sana sini dengan bunyi gelang kaki dan melihat bayang wajah mereka pada permata lantai. Namun para dewa yang tertindas terpaksa tunduk di kaki Hiraṇyakaśipu, yang memerintah dengan titah kejam; demikian ia menindas semua makhluk.

Verse 12

यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुव: । यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तय: ॥ ९ ॥ यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च । पय:फेननिभा: शय्या मुक्तादामपरिच्छदा: ॥ १० ॥ कूजद्भ‍िर्नूपुरैर्देव्य: शब्दयन्त्य इतस्तत: । रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदती: सुन्दरं मुखम् ॥ ११ ॥ तस्मिन्महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् । रेमेऽभिवन्द्याङ्‌घ्रियुग: सुरादिभि: प्रतापितैरूर्जितचण्डशासन: ॥ १२ ॥

Di istana Indra, anak tangganya daripada karang, lantainya bertatah zamrud yang tiada ternilai, dindingnya kristal, dan tiangnya berbaris batu vaidūrya. Kanopi berhias indah, singgahsana bertatah delima merah, dan hamparan sutera putih bak buih dihiasi untaian mutiara. Para dayang yang bergigi elok dan berwajah indah berjalan ke sana sini dengan gemerincing gelang kaki, melihat bayangan wajah mereka pada permata. Namun para dewa yang tertindas terpaksa tunduk menyembah di kaki Hiraṇyakaśipu; dia tinggal di situ dan memerintah semua dengan hukuman yang keras.

Verse 13

तमङ्ग मत्तं मधुनोरुगन्धिना विवृत्तताम्राक्षमशेषधिष्ण्यपा: । उपासतोपायनपाणिभिर्विना त्रिभिस्तपोयोगबलौजसां पदम् ॥ १३ ॥

Wahai Raja, Hiraṇyakaśipu sentiasa mabuk oleh arak yang berbau kuat, sehingga matanya yang kemerahan sentiasa berputar. Namun kerana kekuatan tapa dan yoga mistiknya, walaupun dia hina, semua penguasa alam—kecuali tiga dewa utama: Brahmā, Śiva dan Viṣṇu—datang menyembahnya sendiri, membawa persembahan dengan tangan mereka untuk menyenangkannya.

Verse 14

जगुर्महेन्द्रासनमोजसा स्थितं विश्वावसुस्तुम्बुरुरस्मदादय: । गन्धर्वसिद्धा ऋषयोऽस्तुवन्मुहु- र्विद्याधराश्चाप्सरसश्च पाण्डव ॥ १४ ॥

Wahai Mahārāja Yudhiṣṭhira, keturunan Pāṇḍu, dengan kekuatan peribadinya Hiraṇyakaśipu duduk di takhta Indra dan mengawal penduduk semua alam lain. Gandharva Viśvāvasu dan Tumburu, aku sendiri, serta para Vidyādhara, Apsarā dan para resi berulang kali memuji-mujinya semata-mata untuk mengagungkannya.

Verse 15

स एव वर्णाश्रमिभि: क्रतुभिर्भूरिदक्षिणै: । इज्यमानो हविर्भागानग्रहीत् स्वेन तेजसा ॥ १५ ॥

Apabila mereka yang tegas mematuhi prinsip varṇa dan āśrama menyembahnya melalui yajña dengan hadiah yang banyak, Hiraṇyakaśipu tidak memberikan bahagian persembahan kepada para dewa; dengan kekuatan tejasnya sendiri dia mengambil bahagian itu untuk dirinya.

Verse 16

अकृष्टपच्या तस्यासीत् सप्तद्वीपवती मही । तथा कामदुघा गावो नानाश्चर्यपदं नभ: ॥ १६ ॥

Seolah-olah kerana takut kepada Hiraṇyakaśipu, bumi yang mempunyai tujuh benua mengeluarkan bijirin tanpa dibajak. Demikian juga lembu-lembu kāma-dughā, laksana surabhi, memberi susu berlimpah mengikut kehendak, dan angkasa dihiasi pelbagai keajaiban yang menakjubkan.

Verse 17

रत्नाकराश्च रत्नौघांस्तत्पत्‍न्यश्चोहुरूर्मिभि: । क्षारसीधुघृतक्षौद्रदधिक्षीरामृतोदका: ॥ १७ ॥

Dengan aliran ombaknya, pelbagai lautan di alam semesta beserta sungai-sungai cabangnya—bagaikan para isteri—membekalkan aneka permata untuk kegunaan Hiraṇyakaśipu. Lautan itu ialah lautan air masin, jus tebu, arak, minyak sapi (ghee), susu, yogurt, madu dan air manis.

Verse 18

शैला द्रोणीभिराक्रीडं सर्वर्तुषु गुणान् द्रुमा: । दधार लोकपालानामेक एव पृथग्गुणान् ॥ १८ ॥

Lembah di antara gunung menjadi medan kesenangan Hiraṇyakaśipu; oleh pengaruhnya, pokok-pokok dan tumbuhan berbuah serta berbunga lebat pada setiap musim. Sifat menurunkan hujan, mengeringkan dan membakar—milik Indra, Vāyu dan Agni—juga diarahkan oleh Hiraṇyakaśipu seorang, tanpa bantuan para dewa.

Verse 19

स इत्थं निर्जितककुबेकराड् विषयान् प्रियान् । यथोपजोषं भुञ्जानो नातृप्यदजितेन्द्रिय: ॥ १९ ॥

Walaupun telah menguasai segala arah dan menjadi pemerintah tunggal, Hiraṇyakaśipu tetap tidak puas meski menikmati segala kepuasan indera yang disukainya semampunya; kerana dia tidak menundukkan indera, malah menjadi hamba kepada inderanya.

Verse 20

एवमैश्वर्यमत्तस्य द‍ृप्तस्योच्छास्त्रवर्तिन: । कालो महान् व्यतीयाय ब्रह्मशापमुपेयुष: ॥ २० ॥

Demikianlah Hiraṇyakaśipu, mabuk dengan kemewahan, angkuh dan melanggar ketetapan śāstra, telah melalui masa yang panjang. Maka dia pun dikenakan sumpahan oleh empat Kumāra, para brāhmaṇa agung.

Verse 21

तस्योग्रदण्डसंविग्ना: सर्वे लोका: सपालका: । अन्यत्रालब्धशरणा: शरणं ययुरच्युतम् ॥ २१ ॥

Akibat hukuman keras Hiraṇyakaśipu, semua dunia termasuk para penguasa planet menjadi sangat tertekan. Tidak menemukan perlindungan lain, dalam ketakutan dan kegelisahan mereka akhirnya berserah diri kepada Acyuta, Tuhan Tertinggi Viṣṇu.

Verse 22

तस्यै नमोऽस्तु काष्ठायै यत्रात्मा हरिरीश्वर: । यद्गत्वा न निवर्तन्ते शान्ता: संन्यासिनोऽमला: ॥ २२ ॥ इति ते संयतात्मान: समाहितधियोऽमला: । उपतस्थुर्हृषीकेशं विनिद्रा वायुभोजना: ॥ २३ ॥

Sembah sujud kami kepada arah tempat Tuhan Yang Maha Tinggi, Hari, bersemayam; para sannyasi suci yang damai pergi ke sana dan setelah pergi tidak kembali lagi.

Verse 23

तस्यै नमोऽस्तु काष्ठायै यत्रात्मा हरिरीश्वर: । यद्गत्वा न निवर्तन्ते शान्ता: संन्यासिनोऽमला: ॥ २२ ॥ इति ते संयतात्मान: समाहितधियोऽमला: । उपतस्थुर्हृषीकेशं विनिद्रा वायुभोजना: ॥ २३ ॥

Demikianlah, para dewa yang suci, mengawal diri dan berfokus, tanpa tidur dan hidup hanya dengan nafas, mula menyembah Hṛṣīkeśa dalam meditasi itu.

Verse 24

तेषामाविरभूद्वाणी अरूपा मेघनि:स्वना । सन्नादयन्ती ककुभ: साधूनामभयङ्करी ॥ २४ ॥

Kemudian muncul di hadapan mereka getaran suara rohani, tanpa rupa yang terlihat; suaranya berat seperti guruh awan, bergema ke segala arah dan menghalau ketakutan para sadhu.

Verse 25

मा भैष्ट विबुधश्रेष्ठा: सर्वेषां भद्रमस्तु व: । मद्दर्शनं हि भूतानां सर्वश्रेयोपपत्तये ॥ २५ ॥ ज्ञातमेतस्य दौरात्म्यं दैतेयापसदस्य यत् । तस्य शान्तिं करिष्यामि कालं तावत्प्रतीक्षत ॥ २६ ॥

Wahai yang terbaik di antara para bijaksana, jangan takut; semoga kebaikan menaungi kalian semua. Penampakan-Ku adalah demi kesejahteraan tertinggi semua makhluk.

Verse 26

मा भैष्ट विबुधश्रेष्ठा: सर्वेषां भद्रमस्तु व: । मद्दर्शनं हि भूतानां सर्वश्रेयोपपत्तये ॥ २५ ॥ ज्ञातमेतस्य दौरात्म्यं दैतेयापसदस्य यत् । तस्य शान्तिं करिष्यामि कालं तावत्प्रतीक्षत ॥ २६ ॥

Aku mengetahui kebengisan si asura hina itu; Aku akan segera menghentikannya. Hingga saat itu, tunggulah dengan sabar.

Verse 27

यदा देवेषु वेदेषु गोषु विप्रेषु साधुषु । धर्मे मयि च विद्वेष: स वा आशु विनश्यति ॥ २७ ॥

Sesiapa yang iri dan memusuhi para dewa, Weda, lembu suci, para brāhmaṇa, para sādhū Vaiṣṇava, dharma, dan akhirnya Aku, Tuhan Yang Maha Esa, maka dia dan tamadunnya akan binasa dengan segera.

Verse 28

निर्वैराय प्रशान्ताय स्वसुताय महात्मने । प्रह्रादाय यदा द्रुह्येद्धनिष्येऽपि वरोर्जितम् ॥ २८ ॥

Apabila Hiraṇyakaśipu menganiaya Prahlāda, anaknya sendiri yang tanpa permusuhan, tenang dan berhati agung, Aku akan membunuhnya serta-merta, walaupun dia kuat kerana anugerah Brahmā.

Verse 29

श्रीनारद उवाच इत्युक्ता लोकगुरुणा तं प्रणम्य दिवौकस: । न्यवर्तन्त गतोद्वेगा मेनिरे चासुरं हतम् ॥ २९ ॥

Śrī Nārada berkata: Setelah Tuhan, Guru seluruh alam, menenteramkan para dewa di syurga demikian, mereka bersujud hormat kepada-Nya lalu kembali tanpa gentar, menyangka asura itu seolah-olah sudah pun mati.

Verse 30

तस्य दैत्यपते: पुत्राश्चत्वार: परमाद्भ‍ुता: । प्रह्रादोऽभून्महांस्तेषां गुणैर्महदुपासक: ॥ ३० ॥

Hiraṇyakaśipu, ketua para asura, mempunyai empat orang putera yang menakjubkan dan berkualiti; antara mereka Prahlāda adalah yang terbaik, kerana sebagai bhakta murni Bhagavān, dia menjadi khazanah segala sifat rohani.

Verse 31

ब्रह्मण्य: शीलसम्पन्न: सत्यसन्धो जितेन्द्रिय: । आत्मवत्सर्वभूतानामेकप्रियसुहृत्तम: । दासवत्सन्नतार्याङ्‌घ्रि: पितृवद्दीनवत्सल: ॥ ३१ ॥ भ्रातृवत्सद‍ृशे स्निग्धो गुरुष्वीश्वरभावन: । विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जित: ॥ ३२ ॥

Prahlāda berbudaya seperti brāhmaṇa: berakhlak mulia, teguh pada kebenaran, serta menguasai indria dan minda. Seperti Paramātmā, dia berbelas kasihan kepada semua makhluk dan sahabat paling dikasihi oleh semua. Kepada orang terhormat dia merendah seperti hamba; kepada yang miskin dia mengasihi seperti bapa; kepada yang setara dia mesra seperti saudara; dan kepada guru serta pembimbing rohani dia memandang mereka setara dengan Tuhan. Dia bebas daripada kesombongan yang timbul daripada ilmu, rupa, keturunan, kekayaan, dan seumpamanya.

Verse 32

ब्रह्मण्य: शीलसम्पन्न: सत्यसन्धो जितेन्द्रिय: । आत्मवत्सर्वभूतानामेकप्रियसुहृत्तम: । दासवत्सन्नतार्याङ्‌घ्रि: पितृवद्दीनवत्सल: ॥ ३१ ॥ भ्रातृवत्सद‍ृशे स्निग्धो गुरुष्वीश्वरभावन: । विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जित: ॥ ३२ ॥

Prahlāda Mahārāja, putera Hiraṇyakaśipu, beradab seperti brāhmaṇa: berakhlak mulia, teguh pada kebenaran, serta menundukkan indera dan minda. Seperti Paramātmā, baginda berbelas kasih kepada semua makhluk dan menjadi sahabat terbaik bagi semua. Kepada orang terhormat baginda merendah diri seperti hamba, kepada yang papa baginda menyayangi seperti bapa, kepada yang setara baginda rapat seperti saudara, dan kepada para guru baginda memandang mereka setara dengan Tuhan. Baginda bebas daripada kesombongan kerana ilmu, harta, rupa atau keturunan.

Verse 33

नोद्विग्नचित्तो व्यसनेषु नि:स्पृह: श्रुतेषु द‍ृष्टेषु गुणेष्ववस्तुद‍ृक् । दान्तेन्द्रियप्राणशरीरधी: सदा प्रशान्तकामो रहितासुरोऽसुर: ॥ ३३ ॥

Walaupun menghadapi bahaya, hati Prahlāda Mahārāja tidak pernah gelisah; baginda tidak bernafsu dan tidak terikat. Baginda memandang sifat-sifat material—baik yang disebut dalam śruti mahupun yang terlihat—sebagai tidak bernilai; maka keinginan duniawi baginda pun padam. Baginda sentiasa mengawal indera, prāṇa, tubuh dan kecerdasan, serta menundukkan segala nafsu. Walau lahir dalam keturunan asura, baginda bukan asura; baginda ialah bhakta agung Viṣṇu dan tidak iri terhadap para Vaiṣṇava.

Verse 34

यस्मिन्महद्गुणा राजन्गृह्यन्ते कविभिर्मुहु: । न तेऽधुना पिधीयन्ते यथा भगवतीश्वरे ॥ ३४ ॥

Wahai Raja, sifat-sifat mulia Prahlāda Mahārāja hingga kini masih dipuji berulang-ulang oleh para resi, cendekiawan suci dan Vaiṣṇava. Sebagaimana segala kebajikan sentiasa wujud dalam Bhagavān, Tuhan Yang Maha Esa, demikian juga kebajikan itu kekal bersinar dalam bhakta-Nya, Prahlāda Mahārāja.

Verse 35

यं साधुगाथासदसि रिपवोऽपि सुरा नृप । प्रतिमानं प्रकुर्वन्ति किमुतान्ये भवाद‍ृशा: ॥ ३५ ॥

Wahai Raja Yudhiṣṭhira, dalam mana-mana majlis yang membicarakan kisah para santo dan bhakta, bahkan para dewa—musuh kaum asura—menjadikan Prahlāda Mahārāja sebagai teladan bhakta agung; apatah lagi orang seperti tuanku.

Verse 36

गुणैरलमसङ्ख्येयैर्माहात्म्यं तस्य सूच्यते । वासुदेवे भगवति यस्य नैसर्गिकी रति: ॥ ३६ ॥

Siapakah yang mampu menyenaraikan sifat-sifat rohani Prahlāda Mahārāja yang tidak terhitung? Baginda memiliki rati yang semula jadi kepada Bhagavān Vāsudeva, Śrī Kṛṣṇa, dengan keyakinan yang teguh dan bhakti yang murni. Walau tidak dapat dihitung, sifat-sifat itu membuktikan bahawa baginda benar-benar seorang mahātmā.

Verse 37

न्यस्तक्रीडनको बालो जडवत्तन्मनस्तया । कृष्णग्रहगृहीतात्मा न वेद जगदीद‍ृशम् ॥ ३७ ॥

Sejak kecil lagi, Prahlāda Mahārāja tidak berminat pada permainan kanak-kanak. Baginda meninggalkannya sama sekali dan berdiam diri seakan-akan kaku, kerana sepenuhnya tenggelam dalam kesedaran Kṛṣṇa; maka baginda tidak memahami perjalanan dunia yang larut dalam pemuasan deria.

Verse 38

आसीन: पर्यटन्नश्नन् शयान: प्रपिबन् ब्रुवन् । नानुसन्धत्त एतानि गोविन्दपरिरम्भित: ॥ ३८ ॥

Prahlāda Mahārāja sentiasa tenggelam dalam ingatan kepada Kṛṣṇa. Maka, seolah-olah dipeluk oleh Govinda, baginda tidak menyedari bagaimana keperluan jasmani—duduk, berjalan, makan, berbaring, minum dan berbicara—berlaku dengan sendirinya.

Verse 39

क्‍वचिद्रुदति वैकुण्ठचिन्ताशबलचेतन: । क्‍वचिद्धसति तच्चिन्ताह्लाद उद्गायति क्‍वचित् ॥ ३९ ॥

Kerana kemajuan dalam kesedaran Kṛṣṇa, batinnya dipenuhi renungan tentang Vaikuṇṭha. Kadang-kadang beliau menangis, kadang-kadang ketawa; kadang-kadang meluahkan kegembiraan, dan kadang-kadang menyanyi dengan lantang.

Verse 40

नदति क्‍वचिदुत्कण्ठो विलज्जो नृत्यति क्‍वचित् । क्‍वचित्तद्भ‍ावनायुक्तस्तन्मयोऽनुचकार ह ॥ ४० ॥

Kadang-kadang, kerana kerinduan yang gelisah, beliau berseru dengan kuat; kadang-kadang, dalam kegembiraan beliau lupa malu lalu menari dalam ekstasi. Dan kadang-kadang, tenggelam sepenuhnya dalam perenungan Kṛṣṇa, beliau terasa seakan menyatu dan meniru līlā Tuhan.

Verse 41

क्‍वचिदुत्पुलकस्तूष्णीमास्ते संस्पर्शनिर्वृत: । अस्पन्दप्रणयानन्दसलिलामीलितेक्षण: ॥ ४१ ॥

Kadang-kadang, ketika merasai sentuhan tangan teratai Tuhan, beliau diliputi kegembiraan rohani lalu berdiam diri; bulu roma berdiri, dan air mata cinta mengalir dari mata yang separuh terpejam, tubuhnya tidak bergerak.

Verse 42

स उत्तमश्लोकपदारविन्दयो- र्निषेवयाकिञ्चनसङ्गलब्धया । तन्वन् परां निर्वृतिमात्मनो मुहु- र्दु:सङ्गदीनस्य मन: शमं व्यधात् ॥ ४२ ॥

Dengan pergaulan para bhakta suci yang akincana, Prahlāda Mahārāja sentiasa berkhidmat pada teratai kaki Śrī Hari, Sang Uttamaśloka. Melihat ekstasi rohaninya, orang yang miskin kefahaman rohani pun disucikan; beliau mengurniakan kebahagiaan transendental.

Verse 43

तस्मिन्महाभागवते महाभागे महात्मनि । हिरण्यकशिपू राजन्नकरोदघमात्मजे ॥ ४३ ॥

Wahai Raja, Hiraṇyakaśipu telah menyeksa Prahlāda, seorang mahā-bhāgavata yang amat mulia dan bertuah, walaupun Prahlāda ialah anaknya sendiri.

Verse 44

श्रीयुधिष्ठिर उवाच देवर्ष एतदिच्छामो वेदितुं तव सुव्रत । यदात्मजाय शुद्धाय पितादात् साधवे ह्यघम् ॥ ४४ ॥

Mahārāja Yudhiṣṭhira berkata: Wahai devarṣi yang berikrar suci, aku ingin mengetahui bagaimana dan mengapa Hiraṇyakaśipu, sebagai bapa, telah menyusahkan Prahlāda—anaknya sendiri yang suci dan saleh. Mohon jelaskan kepadaku.

Verse 45

पुत्रान् विप्रतिकूलान् स्वान् पितर: पुत्रवत्सला: । उपालभन्ते शिक्षार्थं नैवाघमपरो यथा ॥ ४५ ॥

Ibu bapa sentiasa menyayangi anak-anak. Apabila anak ingkar, mereka menegur demi didikan dan kesejahteraan, bukan kerana permusuhan seperti orang luar. Maka bagaimana Hiraṇyakaśipu menghukum anak sebaik Prahlāda? Inilah yang ingin aku ketahui.

Verse 46

किमुतानुवशान् साधूंस्ताद‍ृशान् गुरुदेवतान् । एतत्कौतूहलं ब्रह्मन्नस्माकं विधम प्रभो । पितु: पुत्राय यद्‌द्वेषो मरणाय प्रयोजित: ॥ ४६ ॥

Yudhiṣṭhira bertanya lagi: Lebih-lebih lagi terhadap anak yang taat, berakhlak baik, dan menghormati ayahnya seperti guru dan dewa! Wahai brāhmaṇa, wahai tuan, hapuskanlah kehairanan kami: bagaimana seorang ayah boleh membenci anaknya hingga berniat membunuhnya?