Adhyaya 31

Verse 1

गोप्य ऊचु: जयति तेऽधिकं जन्मना व्रज: श्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि । दयित द‍ृश्यतां दिक्षु तावका- स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते ॥ १ ॥

Para gopī berkata: Wahai Kekasih, dengan kelahiran-Mu, Vraja menjadi amat mulia; sebab itu Dewi Indirā (Lakṣmī) sentiasa bersemayam di sini. Demi-Mu sahaja kami mengekalkan nyawa. Kami mencari-Mu ke segala arah; perlihatkanlah diri-Mu kepada kami.

Verse 2

शरदुदाशये साधुजातसत्- सरसिजोदरश्रीमुषा द‍ृशा । सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका वरद निघ्नतो नेह किं वध: ॥ २ ॥

Wahai Penguasa cinta, pandangan-Mu mengatasi keindahan putik terindah teratai yang mekar sempurna di telaga musim luruh. Wahai Pemberi kurnia, Engkau seakan membunuh para hamba perempuan yang menyerahkan diri kepada-Mu tanpa sebarang harga; bukankah ini pembunuhan?

Verse 3

विषजलाप्ययाद् व्यालराक्षसाद् वर्षमारुताद् वैद्युतानलात् । वृषमयात्मजाद् विश्वतो भया- दृषभ ते वयं रक्षिता मुहु: ॥ ३ ॥

Wahai yang termulia, Engkau berulang kali menyelamatkan kami daripada segala ketakutan—daripada air beracun, daripada raksasa pemakan manusia Agha, daripada hujan besar, daripada iblis angin, daripada api kilat Indra, daripada iblis lembu jantan, dan daripada putera Maya Dānava.

Verse 4

न खलु गोपीकानन्दनो भवान् अखिलदेहिनामन्तरात्मद‍ृक् । विखनसार्थितो विश्वगुप्तये सख उदेयिवान् सात्वतां कुले ॥ ४ ॥

Wahai sahabat, Engkau sebenarnya bukan putera gopī Yaśodā; Engkau ialah Saksi batin, Antaryāmī di hati semua makhluk berjasad. Demi melindungi alam semesta, Brahmā (Vikhanas) memohon agar Engkau turun; maka Engkau kini menampakkan diri dalam keturunan Sātvata.

Verse 5

विरचिताभयं वृष्णिधूर्य ते चरणमीयुषां संसृतेर्भयात् । करसरोरुहं कान्त कामदं शिरसि धेहि न: श्रीकरग्रहम् ॥ ५ ॥

Wahai yang terbaik dalam kaum Vṛṣṇi! Tangan-Mu laksana teratai, yang menggenggam tangan Śrī Lakṣmī, menganugerahkan ketakutan lenyap kepada mereka yang mendekati kaki-Mu kerana gentar akan saṁsāra. Wahai Kekasih, letakkanlah tangan teratai pengabul hajat itu di atas kepala kami.

Verse 6

व्रजजनार्तिहन् वीर योषितां निजजनस्मयध्वंसनस्मित । भज सखे भवत्किङ्करी: स्म नो जलरुहाननं चारु दर्शय ॥ ६ ॥

Wahai pemusnah derita penduduk Vraja, wahai wira para wanita! Senyuman-Mu menghancurkan kesombongan palsu para bhakta-Mu. Wahai sahabat, terimalah kami sebagai hamba perempuan-Mu dan perlihatkanlah wajah-Mu yang indah laksana teratai.

Verse 7

प्रणतदेहिनां पापकर्षणं तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् । फणिफणार्पितं ते पदाम्बुजं कृणु कुचेषु न: कृन्धि हृच्छयम् ॥ ७ ॥

Kaki teratai-Mu menghapus dosa lampau semua makhluk berjasad yang berserah diri. Kaki itu mengikuti lembu di padang ragut dan menjadi kediaman abadi Śrī Lakṣmī. Kerana dahulu Engkau meletakkannya di atas tudung ular Kāliya, mohon letakkan kaki teratai itu di dada kami dan cabutlah nafsu dari hati kami.

Verse 8

मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण । विधिकरीरिमा वीर मुह्यतीर् अधरसीधुनाप्याययस्व न: ॥ ८ ॥

Wahai bermata teratai, suara-Mu yang manis dan kata-kata-Mu yang memikat, yang menarik hati orang bijaksana, semakin membuat kami terpukau. Wahai wira, hidupkanlah kami—hamba perempuan-Mu—dengan nektar bibir-Mu.

Verse 9

तव कथामृतं तप्तजीवनं कविभिरीडितं कल्मषापहम् । श्रवणमङ्गलं श्रीमदाततं भुवि गृणन्ति ये भूरिदा जना: ॥ ९ ॥

Nektar kisah tentang-Mu ialah kehidupan bagi mereka yang terbakar oleh panas dunia; dipuji para resi dan penyair, ia menghapus noda dosa. Mendengarnya membawa keberkatan; ia penuh kemuliaan rohani dan tersebar di seluruh bumi. Sesungguhnya, mereka yang melagukan dan menyebarkan pesan Ketuhanan adalah yang paling pemurah.

Verse 10

प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणं विहरणं च ते ध्यानमङ्गलम् । रहसि संविदो या हृदिस्पृश: कुहक नो मन: क्षोभयन्ति हि ॥ १० ॥

Senyuman-Mu, pandangan kasih yang manis, serta permainan mesra dan bicara rahsia yang kami nikmati bersama-Mu—semuanya suci dan membawa berkat untuk direnungi, menyentuh hati kami. Namun, wahai si pemikat yang memperdaya, kenangan itu juga sangat menggelisahkan jiwa kami.

Verse 11

चलसि यद् व्रजाच्चारयन् पशून् नलिनसुन्दरं नाथ ते पदम् । शिलतृणाङ्कुरै: सीदतीति न: कलिलतां मन: कान्त गच्छति ॥ ११ ॥

Wahai Tuan, wahai Kekasih! Saat Engkau meninggalkan Vraja untuk menggembala ternak, fikiran kami resah memikirkan kaki-Mu yang lebih indah daripada teratai—jangan sampai terluka oleh kerikil, rumput kasar dan tunas yang tajam.

Verse 12

दिनपरिक्षये नीलकुन्तलै- र्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम् । घनरजस्वलं दर्शयन् मुहु- र्मनसि न: स्मरं वीर यच्छसि ॥ १२ ॥

Di penghujung hari, Engkau berulang kali memperlihatkan wajah-Mu laksana teratai, diselubungi rambut biru gelap dan disaputi debu yang tebal. Wahai wira, demikian Engkau membangkitkan hasrat rindu dalam hati kami.

Verse 13

प्रणतकामदं पद्मजार्चितं धरणिमण्डनं ध्येयमापदि । चरणपङ्कजं शन्तमं च ते रमण न: स्तनेष्वर्पयाधिहन् ॥ १३ ॥

Kaki teratai-Mu, yang dipuja oleh Brahma yang lahir dari teratai, memenuhi hajat mereka yang bersujud. Ia perhiasan bumi, pemberi damai tertinggi, dan layak direnungi saat bahaya. Wahai Kekasih, wahai penghapus duka, letakkanlah kaki itu di dada kami.

Verse 14

सुरतवर्धनं शोकनाशनं स्वरितवेणुना सुष्ठु चुम्बितम् । इतररागविस्मारणं नृणां वितर वीर नस्तेऽधरामृतम् ॥ १४ ॥

Wahai wira, kurniakanlah kepada kami nektar bibir-Mu, yang menambah nikmat cinta dan melenyapkan dukacita. Nektar itu seakan telah dicium dan dinikmati sepenuhnya oleh seruling-Mu yang merdu, dan membuat manusia melupakan keterikatan lain.

Verse 15

अटति यद् भवानह्नि काननं त्रुटि युगायते त्वामपश्यताम् । कुटिलकुन्तलं श्रीमुखं च ते जड उदीक्षतां पक्ष्मकृद् दृशाम् ॥ १५ ॥

Apabila Engkau pergi ke rimba pada siang hari, bagi kami yang tidak dapat memandang-Mu, sesaat pun terasa seperti satu yuga. Bahkan ketika kami menatap wajah-Mu yang indah, dihiasi rambut ikal, kelopak mata—ciptaan pembuat yang dungu—menghalang kenikmatan kami.

Verse 16

पतिसुतान्वयभ्रातृबान्धवा- नतिविलङ्‌घ्य तेऽन्त्यच्युतागता: । गतिविदस्तवोद्गीतमोहिता: कितव योषित: कस्त्यजेन्निशि ॥ १६ ॥

Wahai Acyuta, Engkau mengetahui benar mengapa kami datang. Terpesona oleh nyanyian seruling-Mu yang lantang, kami telah melangkaui suami, anak, leluhur, saudara dan kaum kerabat untuk tiba di sini. Siapa selain si penggoda sepertimu yang sanggup meninggalkan gadis-gadis yang datang di tengah malam demi melihat-Mu?

Verse 17

रहसि संविदं हृच्छयोदयं प्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम् । बृहदुर: श्रियो वीक्ष्य धाम ते मुहुरतिस्पृहा मुह्यते मन: ॥ १७ ॥

Apabila kami mengingati perbualan rahsia dengan-Mu, bangkitnya hasrat di hati, wajah-Mu yang tersenyum, pandangan penuh kasih, serta dada-Mu yang luas—tempat bersemayam Sri Lakshmi—fikiran kami berulang kali terpukau dan keliru; kerinduan kami kepada-Mu menjadi sangat kuat.

Verse 18

व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्ग ते वृजिनहन्‍त्र्यलं विश्वमङ्गलम् । त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम् ॥ १८ ॥

Wahai Kekasih, penampakan-Mu yang serba berkat ini menghapus derita para penghuni rimba Vraja dan membawa kesejahteraan bagi alam. Hati kami merindukan kebersamaan dengan-Mu; mohon kurniakan sedikit ubat itu—yang memusnahkan penyakit di hati para bhakta-Mu.

Verse 19

यत्ते सुजातचरणाम्बुरुहं स्तनेषु भीता: शनै: प्रिय दधीमहि कर्कशेषु । तेनाटवीमटसि तद् व्यथते न किंस्वित् कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां न: ॥ १९ ॥

Wahai Kekasih, teratai kaki-Mu yang elok begitu lembut sehingga kami takut ia terluka, lalu kami meletakkannya perlahan di atas dada kami yang keras. Hidup kami hanya bersandar pada-Mu; maka ketika Engkau berjalan di jalan rimba, fikiran kami resah: jangan-jangan kerikil dan batu melukai kaki-Mu yang halus.