Sukta 132
यं मित्रावरुणौ स्मरमसिञ्चतामप्स्व१न्तः शोशुचानं सहाध्या। तं ते तपामि वरुणस्य धर्मणा
yáṃ mitrā́váruṇau smarám asíñcatām apsv àntáḥ śóśucānaṃ sahā́dhyā | táṃ te tapāmi váruṇasya dhármaṇā ||
Him—Smará—let Mitra and Varuṇa sprinkle down within the waters, him that is burning, together with his seat. That one I scorch for thee by Varuṇa’s ordinance.
Dia—Smará—biarlah Mitra dan Varuṇa memercikkan (menurunkannya) di dalam air, dia yang menyala, bersama tempat duduknya. Yang itu aku hanguskan untukmu menurut dharma (ketetapan) Varuṇa.
Rishi: Atharvanic tradition (anukramaṇī-dependent)
Devata: Mitra-Varuṇa; Varuṇa’s dharma; adversary Smará
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence (exact scan uncertain)
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"adbhuta","emotional_arc":"From ordered invocation of a divine pair → containment of burning → calm seal of dharma.","listener_experience":"A feeling of being held within safe boundaries; cooling relief.","intensity":5}