
Krauñcadvīpa-varṇana (Parvata–Varṣa–Nadī–Samudra-vibhāgaḥ)
Ancient-Geography (Purāṇic Cosmography) / Environmental Topography
वराह–पृथ्वी उपदेशपर चौकटीत (हस्तलिखितात रुद्र वक्ता) क्रौञ्चद्वीपाचे वर्णन येते. हा चौथा द्वीप असून कुशद्वीपाशी त्याचे प्रमाण-संबंध आणि त्याला वेढणारा समुद्र सांगितला आहे. रत्नमय सात प्रधान पर्वत व त्यांच्या उंचींचा क्रम देऊन भूमीच्या स्थैर्यकारक रचनेचे शिस्तबद्ध मानचित्र उभे केले आहे. पुढे सात वर्षे (उपप्रदेश), सात प्रमुख नद्या त्यांच्या पर्यायी/वर्णनात्मक नावांसह, तसेच इतर लहान नद्यांचाही उल्लेख आहे. शेवटी क्रौञ्चद्वीपाभोवती घृतसमुद्र असल्याचे सांगून पुराणातील स्तरित, पर्यावरण-संतुलित जगद्रचनेचा भाव प्रतिपादित होतो।
Verse 1
रुद्र उवाच । अथ क्रौञ्चं भवति चतुर्थं कुशद्वीपाद् द्विगुणमानतः समुद्रः क्रौञ्चेन द्विगुणेनावृतः । तस्मिंश्च सप्तैव प्रधानपर्वताः । प्रथमः कौञ्चो विद्युर्लतो रैवतो मानसः सैव पावकः । तथैवान्धकारः सैवाच्छोदकः । देवावृत्तो स च सुरापो भण्यते । ततो देविष्ठः स एव काञ्चनशृङ्गो भवति । देवनन्दात्परो गोविन्दः, द्विविन्द इति । ततः पुण्डरीकः सैव तोषाशयः । एते सप्त रत्नमयाः पर्वताः क्रौञ्चद्वीपे व्यवस्थिताः । सर्वे च परस्परेणोच्छ्रयाः । तत्र वर्षाणि तथा क्रौञ्चस्य कुशलो देशः सैव माधवः स्मृतः वामनस्य मनोऽनुगः सैव संवर्तकस्ततोऽष्णवान् सोमप्रकाशः । ततः पावकः सैव सुदर्शनः । तथा चान्धकारः सैव सम्मोहः । ततो मुनिदेशः स च प्रकाशः । ततो दुन्दुभिः सैवानर्थ उच्यते । तत्रापि सप्तैव नद्यः
रुद्र म्हणाले—आता क्रौञ्चद्वीप हा चौथा; तो कुशद्वीपापेक्षा विस्ताराने दुप्पट आहे आणि क्रौञ्च नावाच्या, त्याहूनही दुप्पट प्रमाणाच्या समुद्राने वेढलेला आहे. त्यात सात प्रधान पर्वत आहेत—कौञ्च, विद्युल्लता, रैवत, मानस, पावक, अंधकार आणि अच्छोदक; देवावृत्त यास ‘सुराप’ असेही म्हणतात. पुढे देविष्ठ हा काञ्चनशृंग म्हणून प्रसिद्ध होतो; देवनंदाच्या पलीकडे गोविंद, ज्याला द्विविंद म्हणतात; नंतर पुण्डरीक व तोषाशय. हे सात रत्नमय पर्वत क्रौञ्चद्वीपात स्थित असून परस्परांपेक्षा उंच उठलेले आहेत. तेथील वर्षे (प्रदेश)—कुशलदेश, माधव, वामनाचा मनोऽनुग, संवर्तक, अष्णवान, सोमप्रकाश; पुढे पावक (सुदर्शन), अंधकार (सम्मोह), मुनिदेश (प्रकाश), आणि दुंदुभि (अनर्थ) अशी सांगितली आहेत. तेथे सात नद्या देखील आहेत.
Verse 2
गौरी कुमुद्वती चैव सन्ध्या रात्रिर्मनोजवा ख्यातिश्च पुण्डरीका च गङ्गा सप्तविधाः स्मृताः । गौरी सैव पुष्पवहा कुमुद्वती ताम्रवती रोधसन्ध्या सुखावहा च मनोजवा च क्षिप्रोदा च ख्यातिः सैव गोबहुला पुण्डरीका चित्रवेगा शेषाः क्षुद्रनद्यः ॥ क्रौञ्चद्वीपो घृतोदेनावृतः । घृतोदा शाल्मलेनेति
गौरी, कुमुद्वती, संध्या, रात्रि, मनोजवा, ख्याति, पुण्डरीका आणि गंगा—या सात नद्या म्हणून स्मरणात आहेत. गौरीला पुष्पवहा, कुमुद्वतीला ताम्रवती, रोधसंध्येला सुखावहा, मनोजवेला क्षिप्रोदा, ख्यातिला गोबहुला आणि पुण्डरीकाला चित्रवेगा असेही म्हणतात; उरलेल्या लहान नद्या आहेत. क्रौञ्चद्वीप घृतोदा (तुपाच्या) समुद्राने वेढलेला आहे; आणि ‘घृतोदा’चा संबंध शाल्मलद्वीपाशी सांगितला आहे।
The passage primarily teaches an ordered model of Earth (Pṛthivī) through systematic geography—continents, mountains, regions, and rivers—implying that terrestrial stability depends on structured landforms and regulated waters. The instructional logic frames environmental order as a prerequisite for sustaining life and cosmic balance rather than presenting a direct social-legal injunction.
No explicit calendrical markers (tithi, nakṣatra, māsa, or seasonal timings) appear in the cited material. The content is descriptive cosmography rather than a ritual schedule.
It models balance through enumerated structures: seven principal mountains (as stabilizing features), seven varṣas (organized land divisions), and seven rivers (hydrological circulation), all enclosed by a concentric ocean. This mapping presents Earth as a regulated system in which landforms and waterways collectively maintain coherence.
No royal genealogies or human historical lineages are referenced in the cited verses. The only explicit speaker attribution in the manuscript excerpt is Rudra, while the broader work’s pedagogical frame is typically presented as Varāha instructing Pṛthivī.