Verse 30
Yogatattva
प्रथमाभ्यासकाले तु विघ्नाः स्युः चतुरानन ।
आलस्यं कत्थनं धूर्तगोष्ठी मन्त्रादिसाधनम् ॥
धातुस्त्रीलौल्यकादीनि मृगतृष्णामयानि वै ।
ज्ञात्वा सुधीस्त्यजेत् सर्वान् विघ्नान् पुण्यप्रभावतः ॥३०–३१॥
प्रथम-अभ्यास-काले । तु । विघ्नाः । स्युः । चतुरानन ।
आलस्यम् । कत्थनम् । धूर्त-गोष्ठी । मन्त्र-आदि-साधनम् ।
धातुः । स्त्री-लौल्यक-आदीनि । मृग-तृष्णा-मयानि । वै ।
ज्ञात्वा । सु-धीः । त्यजेत् । सर्वान् । विघ्नान् । पुण्य-प्रभावतः ।
prathamābhyāsakāle tu vighnāḥ syuḥ caturānana |
ālasyaṃ katthanaṃ dhūrtagoṣṭhī mantrādisādhanam ||
dhātustrīlaulyakādīni mṛgatṛṣṇāmayāni vai |
jñātvā sudhīs tyajet sarvān vighnān puṇyaprabhāvataḥ ||30–31||
हे चतुरानन, प्रथम अभ्यासकाळी विघ्ने उद्भवतात—आळस, बढाईखोर बोलणे, धूर्तांची संगत, मंत्रादी साधनांत केवळ उपाय-रूप आसक्ती. धातु/धनाची लालसा, स्त्री-विषयक मोह इत्यादी—हे सर्व मृगजळासारख्या भ्रमाचेच रूप आहे. हे जाणून सुबुद्ध साधक पुण्यप्रभावाने सर्व विघ्नांचा त्याग करो.
But in the time of first practice, obstacles arise, O four-faced one: laziness, boastful talk, the company of rogues, the pursuit of mantras and the like as (mere) means; craving for minerals/metal (wealth), infatuation with women, and so on—indeed, (all) consisting of mirage-like delusion. Having understood (them), the wise-minded one should abandon all obstacles through the power of merit (right conduct).