Verse 2
Mahavakya
अथ होवाच भगवान् ब्रह्मा—अपरोक्षानुभवपरोपनिषदं व्याख्यास्यामः। गुह्याद् गुह्यपरमेषा न प्राकृतायोपदेष्टव्या। सात्त्विकायान्तर्मुखाय परिशुश्रूषवे॥१–२॥
अथ । होवाच । भगवान् । ब्रह्मा । अपरोक्ष-अनुभव-पर-उपनिषदम् । व्याख्यास्यामः । गुह्यात् । गुह्य-परमा । एषा । न । प्राकृताय । उपदेष्टव्या । सात्त्विकाय । अन्तर्मुखाय । परिशुश्रूषवे ॥
atha hovāca bhagavān brahmā—aparokṣānubhavaparopaniṣadaṃ vyākhyāsyāmaḥ | guhyād guhyaparamaiṣā na prākṛtāyopadeṣṭavyā | sāttvikāyāntarmukhāya pariśuśrūṣave ||1–2||
तेव्हा भगवान ब्रह्मा म्हणाले—अपरोक्ष (साक्षात्) अनुभूती हा ज्याचा परम अर्थ आहे, त्या उपनिषदाचे आम्ही विवेचन करू. हे गुप्तांतही अतिगुप्त आहे; प्राकृत (सांसारिक, असंस्कृत) व्यक्तीस उपदेश करू नये. सात्त्विक, अंतर्मुख आणि परिश्रवणास उत्सुक साधकासच हा उपदेश करावा॥
Then the Blessed Brahmā said: “We shall expound the Upaniṣad whose supreme purport is direct (immediate) realization. This (teaching) is most secret among secrets; it is not to be taught to one who is ‘worldly’ (unrefined). It is to be imparted to one who is sāttvika, inward-turned, and intent on attentive listening.”