Adhyaya 7

या अध्यायात राजदरबारापासून देवालयापर्यंतच्या कूटनीतिक-धार्मिक प्रवासातून पद्मावती–श्रीनिवास विवाहकथा विधी व प्रशासनाच्या चौकटीत दृढ केली आहे. प्रारंभी राणी धरणी आगंतुक दिव्य परिचारिका बकुलमालिकेची ओळख व हेतू विचारून चौकशीची शिस्त आणि विश्वासार्हतेचे संकेत ठरवते. बकुलमालिका वेङ्कटाद्रीवरील श्रीनिवासांचे भ्रमण, वनप्रदेशातील प्रसंग आणि स्वामीतीर्थ येथे राजा शङ्खाशी झालेली भेट सांगते; तेथे तपश्चर्या व देवालय-स्थापना हे वैध भक्तिमार्ग म्हणून वर्णिले आहेत. श्रीनिवास मार्गविशेष सूचना देतात—विशेषतः विष्वक्सेनाचा सन्मान व स्वामिपुष्करिणीत स्नान—यामुळे पवित्र भूगोल आणि अधिकृत आचार यांचा संबंध जोडला जातो. यानंतर राजकीय निर्णयप्रक्रिया येते. आकाशराज मंत्रीमंडळासह पुरोहित-ज्योतिषाचार्य बृहस्पतीचा सल्ला घेऊन विवाहाचा शुभमुहूर्त ठरवतो—वैशाख मासात उत्तरफाल्गुनी नक्षत्री. मग नगरात व लोकांत मंगलोत्सव उभा राहतो—विश्वकर्म्याची नगरसज्जा, इंद्राची पुष्पवृष्टी आणि इतर देवतांची शुभ-भेट—यातून सहकारी यज्ञपरिसरासारखी शुभव्यवस्था दिसते. अखेरीस बकुलमालिका व शुकदूत श्रीनिवासांकडे परत जाऊन पद्मावतीची विनंती पोहोचवतात; श्रीनिवास माळ पाठवून संमती दर्शवतात आणि देवागमनासाठी राजकीय आतिथ्य व विवाहतयारी विधिवत सुरू होते।