
भरद्वाज सांगतात की जगन्नाथभक्त दिवस रात्र स्तुती व पूजाविधीत तल्लीन राहतात. तिसऱ्या रात्री त्यांना शुभ स्वप्नात शंख-चक्र-गदा धारण करणारा चतुर्भुज पुरुषोत्तम दिसतो. नंतर स्वामिपुष्करिणीत स्नान करून प्रातःकर्मे आटोपून ते पुन्हा आराधना करतात; तेव्हा विश्वप्रकाश एकवटल्यासारखा अद्भुत तेजोमय प्रकाश प्रकट होतो. त्या भयानक दिव्यदर्शनाने ब्रह्मा इत्यादी देव येतात, नारायणाचे परत्व स्तवतात आणि भयामुळे शांत रूपाची याचना करतात. भगवान मणिमय विमानावर सौम्य रूपाने प्रकट होऊन अगस्त्याला वर देतात. अगस्त्य तपश्चर्येचे फळ सिद्ध झाल्याचे सांगून अचल भक्ती मागतो आणि प्रभूच्या पर्वताजवळील सुवर्णमुखरी नदी पापहर तीर्थ व्हावी अशी प्रार्थना करतो—जिथे स्नान करून वेङ्कटावर प्रभूदर्शन केल्यास भुक्ती व मुक्ती मिळो. भगवान हे वर देऊन वैकुण्ठ-नामक शैलावर आपली नित्य उपस्थिती घोषित करतात आणि दर्शन, सेवा तसेच कुठूनही स्मरण करणाऱ्यांना मिळणारे फल सांगतात. पुढे राजा शंखाला उत्तम परलोकगती देऊन भगवान अंतर्धान पावतात. शेवटी भरद्वाज वेङ्कटाद्री, स्वामिपुष्करिणी आणि या माहात्म्याच्या श्रवण-स्मरणाची तारक शक्ती फलश्रुतीत वर्णितात.
No shlokas available for this adhyaya yet.