Adhyaya 33

या अध्यायात वेङ्कटाचलमाहात्म्यातील सुवर्णमुखरी नदीचा प्रादुर्भाव, नामकरण आणि तिची धार्मिक-तत्त्वात्मक प्रतिष्ठा वर्णिली आहे. भरद्वाज सांगतात की शक्रप्रमुख देव, तसेच ऋषी, सिद्ध, चारण व गंधर्वांचे समुदाय, अगस्त्याबरोबर प्रवास करणाऱ्या या नदीची स्तुती करतात. वायुदेव तिचा उगम व कीर्ती स्पष्ट करतात—अगस्त्यांनी तिला पृथ्वीवर आणले आणि ती ‘सुवर्णमुखरी’ या नावाने प्रसिद्ध होऊन नद्यांमध्ये श्रेष्ठ व सेवनीय ठरेल। पुढे विस्तृत माहात्म्य येते—नदीचे स्मरण व स्नान पापनाशक आहे; अस्थिविसर्जनाने परलोकगतीस सहाय्य मिळते; आणि तिच्या तीरावर केलेले जप, दान, श्राद्ध, यज्ञ इत्यादी कर्म अनेकपटींनी फलदायी ठरते. फलश्रुतीत आरोग्य, विघ्ननिवारण, पितृकर्मसिद्धी तसेच ग्रहण, संक्रांती इत्यादी काळात विशेष पुण्य सांगितले आहे. शेवटी अगस्त्योदयदिनी वार्षिक व्रत सांगितले—सुवर्णाची अगस्त्यमूर्ती बनवून विधिपूर्वक पूजन, दान, ब्राह्मणभोजन व समर्पण केल्यास संचित दोषांचा क्षय होऊन चिरस्थायी आध्यात्मिक लाभ प्राप्त होतो।