Adhyaya 26

या अध्यायात श्रीसूत घोणा-तीर्थ (तुम्बुरु-तीर्थ) याचे अपूर्व पावित्र्य सांगतात. उत्तराफाल्गुनी नक्षत्र, शुक्लपक्ष आणि सूर्य मीन राशीत असताना हा काळ अत्यंत शुभ मानला आहे; त्या वेळी गंगा इत्यादी महातीर्थे येथे एकवटतात असे वर्णन असून, त्या मुहूर्तावर स्नान विशेष फलदायी ठरते। यानंतर घोणा-तीर्थस्नानाकडे पाठ फिरविणाऱ्यांना कठोर धर्म-नीतीची सूचना दिली आहे—त्यांची तुलना गंभीर सामाजिक व वैदिक आचारभंग करणाऱ्यांशी केली जाते, ज्यामुळे तीर्थयात्राधर्म व प्रायश्चित्तबुद्धी दृढ होते। पुढे उद्धारक स्वरात सांगितले आहे की या तीर्थात स्नान, पान व सेवा केल्याने अनेक प्रकारचे पाप-दोष शुद्ध होतात आणि नैतिक पुनर्स्थापन घडते। मग देवल गार्ग्याला तुम्बुरु गंधर्वाची कथा सांगतो: गृहकलहातून आलेल्या शापानंतर तुम्बुरुने वेङ्कटेश्वराची पूजा करून तीर्थस्नान केले व विष्णुलोक प्राप्त केला। शापित पत्नी बेडूक होऊन पिंपळाच्या पोकळीत राहते; अगस्त्य येऊन पतिव्रता-धर्माचा उपदेश करतो आणि तिचा उद्धार होतो। फलश्रुतीत पौर्णिमेला घोणा-तीर्थस्नान दान-यज्ञसम फल देतो, तसेच अध्यायश्रवणाने वाजपेयतुल्य पुण्य व चिरस्थायी विष्णुलोकप्राप्ती होते असे म्हटले आहे।