Adhyaya 23

सूत ऋषींना चक्रतीर्थाचे माहात्म्य सांगतात. या तीर्थाची महिमा ऐकली असता पापमल नष्ट होतो, अंतःकरण शुद्ध होते आणि भक्त विष्णुधामाकडे उन्मुख होतो—अशी फलश्रुती येथे मांडली आहे. यानंतर चक्रपुष्करिणीच्या तीरावर पद्मनाभ नावाचा संयमी ब्राह्मण-तपस्वी दीर्घकाळ तप करतो. सत्य, दया, इंद्रियनिग्रह, वैराग्य व सर्वहितभावना यांनी युक्त त्याच्या तपाने प्रसन्न होऊन श्रीनिवास/वेंकटेश्वर प्रकट होतात; पद्मनाभ स्तुती करतो आणि भगवान त्याला तीर्थाजवळ राहून नित्यपूजा करण्याची आज्ञा देतात. पुढे एक राक्षस मुनिला त्रास देतो; पद्मनाभ शरणागतीच्या वचनांनी देवाला हाक मारतो. विष्णू सुदर्शनचक्र पाठवतात; ते अग्नितेजाने प्रकट होऊन राक्षसाला पळवते व अखेरीस त्याचा वध करते. पद्मनाभ सुदर्शनाची स्तुती करून अखंड रक्षण मागतो; सुदर्शन चक्रतीर्थात लोककल्याणासाठी नित्य वासाचा वर देतो. तेथे स्नान मोक्षाभिमुख व वंशपर्यंत शुद्धिदायक सांगितले आहे; शेवटी श्रवण-पाठाचे पुण्य व चक्रतीर्थाची अतुल महिमा पुन्हा प्रतिपादित होते।