
अध्याय १८ मध्ये सूत ऋषी श्रीनिवास/वेङ्कटेश्वर यांच्या मोक्षदायी सामर्थ्याचे तात्त्विक वर्णन करतात. येथे स्थानाधिष्ठित मोक्षमार्ग मांडला आहे—वेङ्कटेश्वरांचे एक दर्शन झाले तरी मुक्ती व विष्णुसायुज्य प्राप्त होते असे सांगितले आहे; तसेच युगतुलनेतून कलियुगात पुण्याचे फल त्वरित मिळते हे विशेषत्वाने प्रतिपादिले आहे. वेङ्कटाचलाला सर्वतीर्थमय क्षेत्र मानले आहे; अनेक तीर्थांची प्रभावशक्ती येथेच एकवटलेली असून देव, मुनि आणि पितर प्रतीकात्मकरीत्या येथे वास करतात असे वर्णन आहे. बाह्य विधींपेक्षा स्मरण व स्तुती यांना अधिक महत्त्व देत अष्टविध भक्तीचे निरूपण केले आहे—भक्तांवरील स्नेह, पूजेमुळे तृप्ती, वैयक्तिक सेवा, देवाच्या महिमेचे श्रवण करण्याची उत्कंठा आणि अखंड स्मरण इत्यादी। पवित्र केंद्राची उपेक्षा किंवा द्वेष यांविषयी इशारा दिला आहे. फलश्रुतीत पापनाश, यमपीडांपासून संरक्षण, विष्णुलोकप्राप्ती आणि भक्तिभावाने या अध्यायाचे श्रवण-पठण केल्यास महान फल मिळते असे सांगितले आहे।
No shlokas available for this adhyaya yet.