Adhyaya 15

अध्याय १५ मध्ये श्रीसूत वेङ्कट पर्वतावरील अत्यंत पुण्यदायी कृष्णतीर्थाचे माहात्म्य सांगतात व ते पापनाशक असल्याचे वर्णन करतात. नैतिक शुद्धीचा संदेश ठळक आहे—कृतघ्न, तसेच माता‑पिता व गुरु यांचा अवमान करणारेही येथे स्नान केल्याने पवित्र होतात असे सांगितले आहे. यानंतर कारणकथा येते: कृष्ण नावाचे ऋषी (रामकृष्ण चौकटीसह) वेङ्कटाचलावर अनेक वर्षे अचल तप करतात. त्यांच्या देहावर वाळवी/वल्मीकी चढते, घोर पाऊस‑गर्जना होते; विजेच्या प्रहाराने वल्मीकीचा शिखरभाग फुटतो आणि तेव्हा गरुडारूढ, शंख‑चक्र‑गदा धारण केलेले, वनमाळेने विभूषित विष्णु/श्रीनिवास प्रकट होतात. भगवान तपाने प्रसन्न होऊन विशेष स्नानकाळ सांगतात—सूर्य मकर राशीत असताना, पुष्य नक्षत्रयुक्त पौर्णिमेला कृष्णतीर्थात स्नान केल्यास पापक्षय व इच्छित फलप्राप्ती होते. देव, मनुष्य व दिक्पाल शुद्धीसाठी तेथे जमतात; तीर्थ ऋषीच्या नावाने प्रसिद्ध होईल. शेवटी या कथनाचे श्रवण‑पठन केल्यास विष्णुलोकप्राप्ती होते अशी फलश्रुती देऊन अध्याय समाप्त होतो.